Firma, która świadczy usługi dla banków i instytucji finansowych, poprosiła ministra finansów o interpretację, czy czynności związane z obsługą kart płatniczych opodatkowane są podstawową stawką VAT – 23 proc. Minister odpowiedział twierdząco.

Przedsiębiorstwo zaskarżyło tę interpretację do sądu. WSA w Warszawie nakazał jej zmianę, uznając, że takie usługi mogą być zwolnione z VAT. Przywołał przepisy art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Zgodnie z nim z podatku zwolnione są usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług. Jednocześnie jednak sąd przywołał treść art. 43 ust. 13 ustawy o VAT. Przepis ten mówi, że zwolnienie z podatku można również stosować do innych usług, które stanowią element usługi głównej. Tak jest właśnie w tym przypadku. Obsługa kart płatniczych jest niezbędna do świadczenia usług finansowych przez banki. Sąd wyjaśnił, że związek między tymi usługami jest tak silny, że bank, gdyby chciał, mógłby czynności opisane we wniosku o wydanie interpretacji wykonywać samodzielnie i wówczas stanowiłyby element usługi bankowej.

NSA, który rozpatrywał skargę kasacyjną ministra finansów, podtrzymał to rozstrzygnięcie. Dodał, że techniczne usługi dotyczące kart płatniczych, mimo że są odrębne w stosunku do usług bankowych, służą realizacji transakcji finansowych. Dlatego są również zwolnione z podatku.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I FSK 339/12.