Ustawa o CIT przewiduje obniżone stawki podatku, a od 1 lipca 2013 r. zwolnienie z opodatkowania płatności z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, na warunkach z art. 21 ust. 3 – 8 tej ustawy. Regulacje te wynikają z Dyrektywy Rady nr 2003/49/EC, której celem jest zwolnienie z podatku w państwie źródła płatności odsetek i należności licencyjnych, jeżeli właścicielem tych płatności jest powiązane przedsiębiorstwo z siedzibą w innym państwie UE.

Nowelizacja ustaw o podatkach dochodowych z 25 listopada 2010 r. (Dz.U. nr 226, poz. 1478) wprowadziła od 2011 roku zmianę. Dzięki niej z preferencji podatkowych przysługujących na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o CIT mogła skorzystać każda spółka, w tym również niepowiązana ze spółką wypłacającą należności, mająca nieograniczony obowiązek podatkowy w innym niż Polska państwie UE lub innym państwie należącym do EOG. Warunkiem było niekorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. Był to niezamierzony efekt niewłaściwego wprowadzenia przez ustawodawcę dodatkowego warunku zastosowania obniżonej stawki (lub w przyszłości zwolnienia).

Błąd naprawiono, wprowadzając kolejną zmianę w art. 21 ustawy o CIT nowelizacją ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw z 15 kwietnia 2011 r. (Dz.U. nr 102, poz. 585). Brak zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości dochodów jest obecnie dodatkowym warunkiem, a nie samodzielną przesłanką skorzystania z przywilejów przewidzianych w art. 21 ustawy o CIT.

Jednak w niemal półrocznym okresie między kolejnymi nowelizacjami podmioty zagraniczne uzyskujące w Polsce przychody m.in. z odsetek i należności licencyjnych mogły korzystać z obniżonej stawki zryczałtowanego CIT od takich przychodów, wynoszącej 5 proc., niezależnie od istnienia powiązania kapitałowego.