W konsekwencji tej nowelizacji pojawiła się możliwość wykorzystania m.in. cypryjskich zamkniętych funduszy inwestycyjnych, znanych jako tzw. międzynarodowe instytucje wspólnego inwestowania (ICIS – International Collective Investment Schemes), jako instrumentów międzynarodowego planowania podatkowego.

Cypryjski ICIS, działający na podstawie ustawy z 1999 r. (The International Collective Investment Schemes Law No. 47(I) of 1999) może zostać utworzony jako fundusz prywatny, tj. skierowany do mniej niż 100 inwestorów, lecz także – co jest już bardziej skomplikowane i niezbyt nadające się do planowania podatkowego – jako fundusz oferowany w ofercie publicznej. Istotną cechą różniącą inwestycyjne fundusze cypryjskie (a także luksemburskie) od funduszy polskich jest możliwość wyboru różnych form organizacyjno-prawnych, zależnie od szczegółowych oczekiwań inwestorów. Możliwymi formami organizacyjnymi ICIS mogą być spółki o kapitale stałym (International Fixed Capital Company – IFCC), spółki o kapitale zmiennym (International Variable Capital Company – IVCC), tzw. trusty inwestycyjne (International Unit Trust Scheme – IUTS), względnie spółki komandytowe (International Investment Limited Partnership – IILP).

ICIS jest podmiotem regulowanym i podlega nadzorowi Centralnego Banku Cypru. Musi także posiadać depozytariusza, tym samym wypełniając warunki zwolnienia z opodatkowania. Istotnymi elementami konstrukcji cypryjskich ICIS jest brak minimum kwoty inwestycji, brak ograniczeń co do minimalnej liczby inwestorów i praktycznie brak ograniczeń inwestycyjnych.