Od początku bieżącego roku przepisy ustaw o podatkach dochodowych stanowią, że za koszt uzyskania przychodu uznaje się należny VAT od nieodpłatnie przekazanych towarów, w przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towarów lub usług od przekazującego w określonej ilości lub wartości. Pomimo że przepisy te nie odwołują się wprost do tzw. sprzedaży premiowej, to w praktyce taki był cel ustawodawcy.

Do końca 2010 roku zarówno ustawa o CIT, jak i ustawa o PIT uznawały wprost możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów podatku należnego jedynie w przypadku zużycia towarów na potrzeby reprezentacji lub reklamy. Pojawiały się wątpliwości odnośnie do uznania np. przekazania towarów w ramach akcji promocyjnej, typu sprzedaży premiowej, jako czynności związanych z reprezentacją lub reklamą. Interpretacje organów podatkowych nie były jednolite. Od 1 stycznia 2011 r. wątpliwości te zostały rozwiane.

W uzasadnieniu do wprowadzanych zmian ustawodawca przyznał, że zjawiskiem bardzo zbliżonym rodzajowo do reprezentacji i reklamy jest tzw. sprzedaż premiowa, rozumiana jako przyznawanie klientom nagród rzeczowych w zamian za zakup określonego produktu. Dlatego przepisy zostały uzupełnione w taki sposób, aby zjawiska tego samego rodzaju, o takim samym celu i charakterze ekonomicznym oraz skutkach w zakresie VAT, były traktowane tak samo również przez przepisy o podatkach dochodowych. Na skutek zmian dokonanych w ustawach o podatkach dochodowych rozstrzyganie, czy taki przypadek ma charakter przekazania na potrzeby reklamy czy też nie, stało się bezprzedmiotowe.

W rezultacie sam wydatek (w wartości netto) może nie być uznany za koszt uzyskania przychodu, ale VAT z nim związany będzie stanowił koszt podatkowy. Ma to istotne znaczenie w związku z nowelizacją art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, która weszła w życie 1 kwietnia i objęła opodatkowaniem wszelkie nieodpłatne wydania towarów.