Skarżąca spółka ma siedzibę w Niemczech. Nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, ale organizuje wycieczki autokarowe do uzdrowisk w naszym kraju. Przewozi turystów własnymi autokarami, a pozostałe usługi, składające się na usługę turystyczną, kupuje od innych podmiotów. Sprzedaje te wycieczki wyłącznie w Niemczech, ale zarejestrowała się do celów VAT w Polsce.

Zgodnie bowiem z interpretacją ogólną ministra finansów z 21 czerwca 2010 r. (nr PT2/8133/37/261/ZSW/2010/636), usługi okazjonalnego przewozu osób autobusami, zarejestrowanymi poza terytorium kraju, powinny być opodatkowane podatkiem VAT na zasadach ogólnych, z uwzględnieniem odległości pokonanych na terytorium Polski. Jednocześnie podmioty świadczące takie usługi obowiązane są do zarejestrowania się w Polsce jako podatnicy VAT. Spółka miała jednak wątpliwości, czy podlegała obowiązkowi zarejestrowania się w Polsce.

Minister uznał, że skarżąca świadczy usługi okazjonalnego przewozu, a nie turystyczne, a więc podlega obowiązkowi rejestracji do celów VAT.

Sąd nie podzielił tego stanowiska. Orzekł, że minister finansów sztucznie podzielił usługę świadczoną przez spółkę. Wyjaśnił, że skarżąca nie sprzedaje usług przejazdu. Interpretacja ogólna nie ma do niej zastosowania. Co więcej, jak wynika z art. 119 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn.zm.), miejscem świadczenia usług turystycznych jest miejsce, w którym podatnik posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania. W efekcie spółka powinna rozliczyć się z VAT w Niemczech. Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 5 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 270/12.

www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia