O interpretację podatkową wystąpił prezydent miasta. Wyjaśnił, że rada miejska podjęła uchwały o wyrażeniu zgody na odstąpienie od żądania zwrotu bonifikat udzielonych przy sprzedaży gminnych lokali mieszkalnych na rzecz najemców. Przy zakupie najemcy otrzymali bonifikatę i mogli kupić pomieszczenia po niższej cenie. Część osób sprzedała jednak lokale lub darowała je na rzecz swoich dzieci przed upływem 5 lat od daty nabycia.

Możliwe jest odstąpienie od żądania zwrotu udzielonej bonifikaty w przypadkach innych niż określone przepisami, za zgodą odpowiednio wojewody, rady lub sejmiku.

Minister finansów uznał, że jeśli odstąpienie od żądania zwrotu bonifikaty wynika z uchwał rady – podjętych na skutek złożonych wniosków nabywców – jest to uznaniowe przyznanie ulgi. Tym samym nabywcy mają obowiązek opodatkować uzyskane świadczenie według skali, na podstawie informacji PIT-8C wystawionej przez organ. Tylko nabywcy lokali, którzy nie muszą zwracać bonifikaty na podstawie ustawy, nie mają obowiązku tego rozliczać.

Interpretacja taka została zaskarżona do sądu wojewódzkiego, który ją uchylił. Stwierdził, że sprzedaż mieszkania z bonifikatą nie mieści się w zakresie pojęcia nieodpłatnego świadczenia. NSA podtrzymał to rozstrzygnięcie.

Sędzia Anna Dumas podkreśliła, że brak żądania zwrotu bonifikat wynika w obu przypadkach z tej samej ustawy. Nie ma znaczenia, że organ gminy podjął uchwałę o zaniechaniu zwrotu, ponieważ i tak działał na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Wyrok jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 129/11.