Skarżąca spółka utworzyła fundusz szkoleniowy z przeznaczeniem na finansowanie kosztów kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawców na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.). Nie chciała, aby środki leżały w oczekiwaniu na sfinansowanie szkoleń, i przelała je krótkoterminowo na rachunek bieżący w celu regulowania różnego rodzaju zobowiązań oraz na rachunek oszczędnościowy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9a ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) wpłaty na taki fundusz można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

0,25 proc. funduszu płac – to minimalna wpłata pracodawcy na zakładowy fundusz szkoleniowy. Kwota ta jest dochodem funduszu

Sędzia Jolanta Sokołowska uzasadniała, że w takim przypadku zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT. Sąd wyjaśnił, że dokonując wykładni przeciwnej (a contrario), do przychodów zalicza się wypłacone wydatki, które wcześniej były kosztami uzyskania przychodów. Wycofanie środków będzie generowało opodatkowany przychód. Jeśli jednak ponownie spółka przeznaczy te pieniądze na fundusz, będzie mogła je znów uznać za koszty podatkowe.

Ponadto przelewając środki na rachunek oszczędnościowy, spółka uzyskiwała odsetki, które powiększały środki funduszu przeznaczone na szkolenia. Skapitalizowane odsetki będą więc kosztem uzyskania przychodów spółki, gdyż zostaną dopisane do środków funduszu szkoleniowego – uzasadniała sędzia Jolanta Sokołowska.

WSA nie zgodził się jednak ze spółką, że dla uznania, że została dokonana wpłata na zakładowy fundusz szkoleniowy, nie musi być nawet stworzone odrębne konto bankowe, na które będą dokonywane wpłaty. Zdaniem spółki sam już odpis księgowy będzie wystarczającym dowodem potwierdzającym dokonanie wpłaty na zakładowy fundusz szkoleniowy. Sąd wskazał, że odpis księgowy nie wystarczy. Wyrok jest nieprawomocny.

Firmy mogą tworzyć zakładowy fundusz szkoleniowy
Wpłaty środków na fundusz szkoleniowy, który służy podnoszeniu kwalifikacji pracowników, należy uznać za koszty uzyskania przychodów

Orzecznictwo

Wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1824/11.