Skarżąca złożyła deklarację VAT za grudzień 2010 r. Wykazała w niej nadpłatę. Za wrzesień i październik miała zaległości w VAT. Nie zapłaciła też PCC za 2007 r., a więc powstała zaległość w tym podatku. Podatniczka złożyła również wniosek o zaliczenie nadpłaty w VAT za grudzień 2010 r. na poczet zaległości w VAT za wrzesień i październik 2010 r. Organ podatkowy nie zastosował się jednak do tego wniosku. Nadpłatę przeznaczył na zaległości w PCC. Z takim postępowaniem organu nie zgodziła się skarżąca, a sąd jej przyznał rację. Orzekł, że zgodnie z art. 62 par. 1 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.) w przypadku, gdy na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.

Sąd zwrócił uwagę, że organ sam może zaliczyć nadwyżkę podatku na najstarsze zobowiązanie, ale jedynie wtedy, gdy podatnik nie wskaże, na pokrycie którego zobowiązania ją przeznaczyć. Skoro wskazał takie zobowiązanie, organ podatkowy musi postąpić zgodnie z wnioskiem podatnika.

Wyrok jest nieprawomocny.

Wyrok WSA w Gdańsku z 21 grudnia 2011 r., sygn. akt 935/11