W sprawie chodziło o to, że towar został zajęty przymusowo, natomiast opłata została ustanowiona za przechowanie dobrowolne na wniosek podatnika. Ustawodawca ustanowił ją więc dla jednego rodzaju czynności. Jak wyjaśniał sędzia TK Piotr Tuleja, opłata za zajęcie w celu uregulowania sytuacji towaru (przymusowe przechowanie towaru) nabiera innego charakteru. Nie jest ona ekwiwalentem za usługę przechowania, ale daniną publiczną. W konsekwencji opłata musi wynikać z ustawy oraz muszą zostać spełnione inne wymogi określone dla danin. Skoro przepisy ich nie określały, to TK orzekł, że art. 93 ust. 2 Prawa celnego w zakresie, w jakim dotyczy stawki opłaty za przechowanie w depozycie organu celnego zajętych towarów w celu ustalenia ich sytuacji, jest niezgodny z konstytucją. Utraci on jednak moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

Z pytaniem do TK wystąpił WSA w Olsztynie. Rozpatrywał on sprawę, w której towar (jedna paczka papierosów) został zajęty, w celu uregulowania jego sytuacji, i który został nielegalnie wprowadzony na obszar celny UE. Sąd orzekł przepadek towaru. Naczelnik urzędu celnego na podstawie zakwestionowanych wczoraj przez TK przepisów ustalił kwotę opłaty za przechowanie paczki papierosów w depozycie urzędu celnego w wysokości 498 zł. Wyrok jest ostateczny.

Wyrok TK z 15 listopada 2011 r., sygn. akt P 29/10