Wspólnik spółki jawnej wystąpił do ministra finansów o interpretację podatkową w zakresie PIT. Miał wątpliwość, w jaki sposób należy stosować zasadę proporcjonalnego rozliczania przychodów wspólników w stosunku do ich udziału w spółce, która jest wyrażona w art. 8 ust. 1 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Jego zdaniem, w odniesieniu do kosztów, wspólnicy mogą rozliczać według zasady proporcjonalności tzw. koszty stałe ponoszone w związku z działalnością w spółce oraz zasady faktycznego poniesienia w stosunku do kosztów zmiennych.

Organ podatkowy nie zgodził się z tym i uznał, że jeśli wielkość przychodu przypadającego na wspólnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku, to taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów, zysków i strat przypadających na wspólnika.

Interpretacja została zaskarżona do sądu. Sąd uznał, że niedopuszczalne jest stosowanie odmiennych proporcji zależnie od rodzaju kosztów podatkowych.

Rozstrzygnięcie to podzielił NSA. Jak tłumaczył sędzia Tomasz Zborzyński, nieprawidłowe jest rozróżnianie kosztów na bezpośrednie i pośrednie. Ogólna zasada rozliczenia przychodów w spółce mówi o proporcjonalności i dotyczy to wszystkich kosztów, bez względu na ich charakter.

Wyrok jest prawomocny.

SYGN. AKT II FSK 174/10