Przepisy ustawy o VAT dają możliwość późniejszego deklarowania powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu niektórych usług. Dla części transakcji ustawodawca uzależnił moment powstania obowiązku podatkowego od otrzymania całości lub części zapłaty. W tej grupie znalazły się m.in. usługi transportu osób czy dostawy złomu stalowego i żeliwnego. Obowiązek podatkowy powstaje w tym przypadku z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usługi. Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską (nr 4942) wyjaśniło wątpliwości związane ze stosowaniem tych przepisów. Powszechnie stosowaną regułą, lecz kwestionowaną przez organy podatkowe, jest bowiem wykazywanie przez firmy powstania obowiązku podatkowego po upływie siedmiu dni od dnia wykonania usługi lub wydania towaru. Jest to zatem moment mieszczący się w przedziale czasowym między wykonaniem usługi a 30. dniem od jej wykonania.

MF wyjaśniło, że jeżeli podatnik otrzyma zapłatę (lub jej część) za te usługi wcześniej niż przed upływem 30 dnia od ich wykonania, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą otrzymania zapłaty. Jeżeli otrzymanie zapłaty lub jej części nie nastąpi w terminie do 30. dnia, licząc od dnia wykonania tych usług, obowiązek podatkowy powstanie w 30. dniu od dnia wykonania tych usług. Wynika z tego, że dzień otrzymania zapłaty powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Przykładowo, gdy płatności dokonano 15. dnia od wykonania usługi, to tego dnia powstanie obowiązek podatkowy.

Zdaniem MF, brzmienie przepisów ustawy o VAT określających obowiązek podatkowy nie pozostawia wątpliwości, że chodzi o moment czasowy, a nie o przedział czasowy. Wynika to z natury obowiązku podatkowego, który powstaje w momencie określonym przez ustawodawcę, a nie podatnika. Stanowisko takie zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 września 2006 r. (sygn. akt I FSK 1201/05).