Sprawa dotyczyła stowarzyszenia zajmującego się organizacją osiedlowej telewizji kablowej. Ze statutu wynikało, że prowadzi ono działalność oświatowo-kulturalną, informacyjną i rozrywkową. Zajmuje się też upowszechnianiem osiągnięć sztuki i nauki, przy wykorzystaniu możliwości technicznych telewizji kablowej.

Na skutek kontroli urząd skarbowy stwierdził, że organizacja zaniżyła dochód do opodatkowania. Błędnie zaliczyła składki wpłacane przez swoich członków do kwot zwolnionych z podatku. Tym samym – zdaniem urzędu – naruszyła art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Przepis ten zwalnia z podatku dochody podmiotów, których celem statutowym jest m.in. działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa oraz kulturalna. Warunkiem jest jednak, by uzyskane dochody zostały wydatkowane właśnie na te potrzeby.

Urząd zwrócił uwagę na to, że faktycznym celem działalności stowarzyszenia jest zapewnienie swoim członkom dostępu do telewizji kablowej. Uznał, że jest to działalność usługowa, a opłacane składki mają charakter typowych opłat abonamentowych za odbieranie sygnału telewizyjnego i radiowego. W efekcie naczelnik urzędu wydał decyzję nakazującą zapłacenie podatku.

Stowarzyszenie odwołało się do Izby Skarbowej w Łodzi. Tłumaczyło, że bez wątpienia zajmuje się działalnością kulturalną i oświatową, co miał potwierdzać m.in. obowiązek uiszczenia wpłat na fundusz kinematografii. Argumenty te nie przekonały jednak izby.

Nie podzieliły ich również: łódzki sąd administracyjny oraz NSA. Oba sądy zwróciły uwagę na wynikający z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT obowiązek wydatkowania dochodów na jeden z celów ustawowych. Uznały, że dopuszczalne jest również, gdy wydatek będzie chociaż pośrednio związany z realizacją celu popieranego przez ustawodawcę.

Tego jednak w rozpatrywanej sprawie zabrakło. Uzasadniając wyrok NSA, sędzia Beata Cieloch podkreśliła, że stowarzyszenie nie udowodniło w wystarczający sposób, że składki były przeznaczone na realizację celów społecznych wymienionych w ustawie.

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 26 marca 2014 r., sygn. akt II FSK 962/12.