Chodziło o opodatkowanie odsetek, które podatnik miał płacić na rzecz agenta globalnego w związku z przystąpieniem spółki do struktury globalnego cash-poolingu. Użytkownicy cash-poolingu mają, dzięki użyciu skonsolidowanego rachunku bankowego możliwość kompensowania (wyrównywania) przejściowych nadwyżek wykazywanych u jednych podmiotów z niedoborami innych podmiotów z tej samej grupy. Zasadą jest, że w sytuacji gdy to podatnik korzysta z nadwyżki innego podmiotu, musi on zapłacić odsetki na rzecz agenta globalnego.

W tej sprawie jednak w grę wchodziła polsko-francuska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, ponieważ agent miał siedzibę na terytorium Francji. Z umowy wynika, że odsetki podlegają opodatkowaniu w tym państwie, w którym siedzibę posiada ich odbiorca (art. 11 umowy).

W związku z tym spółka była przekonana, że wypłacane do Francji odsetki nie będą opodatkowane u źródła, czyli w Polsce. Wystarczy, że ich odbiorca będzie miał certyfikat francuskiej rezydencji.

We wniosku o interpretację wskazała, że polsko-francuska umowa nie zawiera klauzuli „beneficial owner” nakazującej opodatkowanie odsetek w państwie siedziby ich faktycznego właściciela, a nawet gdyby ją zawierała, to nie miałoby to znaczenia, bo francuska spółka jest zarazem odbiorcą i właścicielem odsetek.

Izba skarbowa nie zgodziła się z tym stanowiskiem. Powołała się na przepisy Modelowej konwencji OECD i wskazała, że tylko właściciel odsetek może skorzystać ze zwolnienia zawartego w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. A spółka nim nie jest.

Interpretację tę uchylił WSA. Wskazał, że jeśli w danej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania nie zawarto klauzuli „beneficial owner”, to nie można uzupełniać nią umowy. Sąd dodał, że polsko-francuska umowa nie mogła powstać na podstawie Konwencji modelowej OECD, ponieważ została zawarta wcześniej niż konwencja.

Zdaniem WSA w tej sprawie nie budzi wątpliwości, że odsetki mogą być opodatkowane wyłącznie w państwie, do którego są wypłacane, a więc we Francji.

Wyrok nie jest prawomocny.

Klauzula beneficial owner, czyli faktycznego właściciela, ma zapobiegać wykorzystywaniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przez podmiot nieuprawniony, za pośrednictwem innej firmy

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 27 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2375/13.