W ocenie sądu opodatkowane są te obiekty tymczasowe, które są uznane za budowle w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) oraz załącznika do niej. Oprócz tego muszą spełniać określone kryteria, tzn. stanowić całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz muszą być związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez podatnika.

Sąd podjął uchwałę, ponieważ dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych było niejednolite. Część zaliczała tymczasowe obiekty do budowli objętych podatkiem na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.), a część uznawała, że są one poza kategorią obiektów objętych podatkiem od nieruchomości.

NSA podkreślił, że zdaje sobie sprawę z tego, iż regulacje odnoszące się do podatku od nieruchomości są niejasne. Stwierdził jednak, że należy je interpretować, mając na uwadze wytyczne Trybunału Konstytucyjnego, czyli zinterpretować je systemowo (por. wyrok TK z 13 września 2011 r., sygn. akt P 33/09, w sprawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości wyrobisk górniczych), tj. w tej sprawie odnieść się do przepisów ustawy – Prawo budowlane oraz załącznika do niej.

Zgodnie z tą ustawą tymczasowym obiektem budowlanym jest obiekt przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki. Jest nim także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe.

W ocenie NSA dla opodatkowania tymczasowych obiektów ważne jest, aby spełniały definicję budowli w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane. Tymi zaś są wszystkie obiekty budowlane niebędące budynkiem lub obiektem małej architektury.

Sędzia Beata Cieloch uzasadniając uchwałę, podkreśliła, że dla celów podatkowych istotne jest jeszcze to, czy w odniesieniu do konkretnego tymczasowego obiektu powstanie obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 6 ust. 2 i art. 6 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W tym zakresie NSA już wcześniej wyraził swój pogląd, stwierdzając, że jeśli tymczasowy obiekt budowlany powstanie i przestanie istnieć, zanim powstanie obowiązek podatkowy, to podatku płacić nie trzeba (por. wyrok NSA z 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1396/07, w sprawie opodatkowania blaszanego kiosku, który był postawiony przez okres krótszy niż rok).

Uchwała jest wiążąca dla składów orzekających sądów administracyjnych.

ORZECZNICTWO

Uchwała NSA w składzie siedmiu sędziów z 3 lutego 2014 r., sygn. II FPS 11/13.