Tak WSA w Gdańsku rozstrzygnął sprawę naukowca, który brał udział w programie Mobilność Plus. Dzięki temu miał sfinansowany pobyt w renomowanych zagranicznych ośrodkach naukowych, w których prowadził badania razem z tamtejszymi specjalistami. Program przeznaczony jest tylko dla osób zatrudnionych na etacie lub w formie mianowania w jednostce naukowej, które uzyskały stopień doktora w okresie maksymalnie do 7 lat przed złożeniem wniosku i w ciągu 2 lat przed tym krokiem nie uczestniczyły w zagranicznych badaniach, stażu lub stypendium naukowym.

Polska Akademia Nauk ze środków programu wypłaciła adiunktowi z tego tytułu ponad 200 tys. zł za lata 2012 i za 2013. W urzędzie skarbowym zainteresowany dowiedział się, że powinien opodatkować te pieniądze jako przychód z innych źródeł. Nie zgodził się z tym i złożył wniosek o interpretację. Podkreślał, że pieniądze powinny być zwolnione na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.). Przepis ten pozwala nie płacić podatku od świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych.

Izba skarbowa nakazała jednak pieniądze opodatkować. Podkreśliła, że zwolnienie nie ma zastosowania w tej sytuacji, bo naukowiec pieniądze dostawał nie od pracodawcy, tylko z programu ministerialnego.

Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Admnistracyjnego w Gdańsku, który stanął po stronie podatnika. Przypomniał, że wniosek do ministra nauki i szkolnictwa wyższego złożył PAN, w którym naukowiec jest zatrudniony na etacie jako adiunkt. Skoro tak, to należy uznać, że pracodawca skierował go do uczestnictwa w projekcie, aby podnosił swoje kwalifikacje zawodowe.

Pieniądze, jakie otrzyma badacz jako przychód ze stosunku pracy, mogą być więc zwolnione z PIT na podstawie wskazanego przepisu. Wyrok nie jest prawomocny.

Zdaniem ministra finansów granty przyznane naukowcom są przychodem z innych źródeł. Potwierdził to 25 maja 2011 r. w odpowiedzi na pytanie ministra nauki. Sądy administracyjne najczęściej nie zgadzają się z tym stanowiskiem

ORZECZNICTWO

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 grudnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Gd 1296/13).