Sejm uchwalił w piątek ustawę regulującą opodatkowanie akcyzą gazu ziemnego. Jest ona efektem zakończenia 31 października okresu przejściowego, w którym Polska mogła stosować zwolnienie z podatku po wejściu do UE. Stawki akcyzy na wyroby gazowe, które będą obowiązywały od 1 listopada, zawiera dzisiejsza ustawa o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 z późn. zm.). Nowelizacja określa natomiast katalog zwolnień oraz zasady opodatkowania. Zdefiniowany został pośredniczący podmiot gazowy (operujący gazem na rynku) oraz finalny nabywca gazowy (podmiot, który zużywa gaz). Opodatkowany będzie jedynie ostatni etap obrotu, czyli dostawa gazu do finalnego odbiorcy, z uwzględnieniem jednak zwolnień z podatku.

Ustawa określa maksymalny – dopuszczalny przepisami unijnymi – katalog zwolnień z podatku. Obejmą one m.in. gospodarstwa domowe, instytucje publiczne (np. szkoły, przedszkola, żłobki, szpitale), zakłady energochłonne, a także zużycie gazu w pracach rolniczych, ogrodniczych czy metalurgicznych. Zakłady energochłonne zdefiniowano jako podmioty, u których udział zakupu gazu w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 5 proc. w skali roku. Chodzi o przedsiębiorstwa funkcjonujące np. w przemyśle hutniczym czy chemicznym.

Posłowie wprowadzili kilka istotnych zmian do projektu rządowego. Do najważniejszych należy odstąpienie od mechanizmu zawieszenia zwolnień na gaz ziemny wykorzystywany w przemyśle na skutek spadku jego wartości notowanej na krajowej giełdzie energii. Zrezygnowano także z objęcia podatkiem gazu wykorzystywanego w produkcji ciepła i energii w tzw. skojarzeniu. Uszczegółowiono też zwolnienia dla gospodarstw domowych, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, poprzez wprowadzenie limitów rocznych na zużycie produktów gazowych. Zmiany te popierało MF. Sejm odrzucił natomiast zgłaszaną dwukrotnie przez PiS poprawkę utrzymującą zerową stawkę akcyzy na ekologiczny gaz sprężony CNG. Nowelizację teraz rozpatrzy Senat.

Do Senatu trafi także ustawa o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, ceł i innych należności pieniężnych, która dostosowuje polskie przepisy do dyrektywy Rady 2010/24/UE. Ustawa przewiduje udzielanie wzajemnej pomocy w zakresie wymiany takich informacji jak: adres zamieszkania podatnika, siedziba, posiadane rachunki bankowe, ruchomości i nieruchomości, wysokość uzyskiwanych dochodów, źródła dochodów, rodzaj i miejsce zatrudnienia lub prowadzonej działalności.