Naczelny Sąd Administracyjny orzekł 4 marca 2013 r. (sygn. akt I FSK 577/12), że usługi likwidacji szkód podlegają zwolnieniu z VAT. To już kolejny wyrok potwierdzający korzystną dla polskich podatników linię orzeczniczą (por. wyroki o sygn. akt I FSK 268/12 oraz I FSK 392/12).

Zgodnie z art. 43 ust. 13 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) zwolnione z podatku są usługi stanowiące element usługi ubezpieczeniowej, a równocześnie odrębną całość, a także właściwe i niezbędne do świadczenia usługi ubezpieczeniowej. Zwolnienie dla usług ubezpieczeniowych na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE reguluje jej art. 135 ust. 1 lit a). Nie zawiera on analogicznej ulgi dla usług stanowiących element usługi ubezpieczenia. Sądy administracyjne uznają więc, że polski przepis stanowi błędną implementację przepisu dyrektywy. Ponieważ jednak polskie regulacje są korzystniejsze od unijnych, nie ma podstaw do dokonywania wykładni prounijnej.

Zdaniem NSA usługi likwidacji szkód mogą być traktowane jako dająca się wyodrębnić całość. Równocześnie każda z tych czynności z osobna i wszystkie razem są niezbędne do wykonania usługi ubezpieczenia. Aby ubezpieczony mógł otrzymać odszkodowanie, konieczne jest ustalenie, czy nastąpiło zdarzenie objęte umową ubezpieczenia, ustalenie rozmiaru szkody i wysokości świadczenia.

Problem dostrzegł minister finansów, który wydał interpretację ogólną (nr PT1/033/1/2/EFU/2012/PT-304). Wynika z niej, że zwolnieniu VAT nie podlegają usługi stanowiące element usługi ubezpieczeniowej, które nie są dla niej właściwe, np. zorganizowanie pomocy w miejscu zdarzenia, wynajem samochodu zastępczego, holowanie czy rezerwacja miejsca w hotelu.

Interpretacja ta stoi w sprzeczności z przywołanym orzecznictwem. Pozostaje ubolewać, że kluczowa dla całej branży ubezpieczeniowej kwestia nie została dotychczas doprecyzowana w ustawie.