Liczne pytania do organów podatkowych (zob. interpretację dyrektora izby skarbowej w Warszawie z 16 sierpnia 2012 r.; sygn. IPPP2/443-464/12-2/AK) wskazują, że sprawa nie jest tak oczywista. Oddział firmy (spółki) jest wyodrębnioną i samodzielną częścią działalności gospodarczej, ale w sensie organizacyjnym (art. 5 pkt 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej; t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447 z późn. zm.).

Nadanie oddziałowi NIP nie skutkuje utworzeniem nowego podmiotu gospodarczego, prowadzącego działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek. Oddział posługuje się własnym NIP wyłącznie dla celów związanych z dokonywaniem rozliczeń jako płatnik podatku i składek ubezpieczeniowych osób zatrudnionych w nim, a więc w sprawach związanych z wykonywaniem funkcji płatnika. Określa to art. 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 269, poz. 2681 z późn. zm.).

Jeśli firma ma kilka oddziałów zlokalizowanych (mających siedzibę) w różnych województwach, to każdy posiada własny NIP dla celów rozliczania się z PIT i ZUS oraz REGON z rozszerzeniem właściwym dla danego oddziału. Oddziały te rozliczają się w różnych urzędach skarbowych i inspektoratach ZUS. W innych sprawach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oddziały mają obowiązek posługiwania się NIP jednostki macierzystej (por. m.in. art. 160 ust. 3 ustawy o VAT; t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Skoro oddziały firmy nie są odrębnymi podmiotami gospodarczymi, to rachunki bankowe są związane z działalnością gospodarczą wykonywaną przez całą firmę. Umowy z bankiem na otwarcie rachunków powinna zawierać spółka macierzysta i to ona staje się ich posiadaczem (a nie oddziały). Zgłoszenia aktualizacyjnego w zakresie rachunków bankowych, otwartych i prowadzonych dla potrzeb rozliczeń finansowych oddziałów (NIP-2 i NIP-B), powinna dokonywać spółka, składając je w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na swoją siedzibę.