Warunki zastosowania ulgi meldunkowej wskazane były w art. 21 ust.1 pkt 126 oraz ust. 21 i 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu z tego okresu. Mimo uchylenia tych przepisów ulga nadal ma zastosowanie do zbycia nieruchomości wybudowanych lub nabytych właśnie w okresie dwóch lat (2007 – 2008). Ulga meldunkowa pozwala uniknąć opodatkowania dochodu z nieruchomości mieszkalnej pod warunkiem zameldowania w niej na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Tak ogólnie sformułowane warunki zwolnienia przysporzyły i nadal przysparzają podatnikom wiele trudności w ich interpretacji. Jedną z takich wątpliwości jest możliwość zastosowania zwolnienia również w stosunku do gruntu przynależnego do budynku czy lokalu i wraz z nim zbywanego. W przeszłości istniały negatywne interpretacje władz skarbowych kwestionujące możliwość takiego wyłączenia z opodatkowania.

Na szczęście z pomocą podatnikom w tym przypadku przychodzą m.in. niedawne wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych w Białymstoku i Rzeszowie. W obydwu przypadkach składy orzekające potwierdziły, że autonomia prawa podatkowego ma charakter względny. W tym przypadku oznacza to, że cywilnoprawna reguła, iż budynek stanowi część składową gruntu (superficies solo cedit) znajduje swoje zastosowanie także na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych. W konsekwencji również na gruncie prawa podatkowego nie można odrębnie rozpatrywać sprzedaży nieruchomości i odrębnie sprzedaży budynku na tej nieruchomości położonego. W związku tym ulga meldunkowa powinna obejmować całość sprzedanej nieruchomości lub udziału w niej, tzn. budynek mieszkalny wraz z gruntem pod takim budynkiem czy lokal wraz z odpowiednim udziałem gruntu z nim związanego.