Spółka, która uzyskała od wierzyciela informacje o zbyciu wierzytelności na rzecz firmy faktoringowej, musi odpowiednio zaksięgować i ująć w bilansie później dokonaną zapłatę.

Faktoring sprowadza się do nabycia przez faktora wierzytelności przysługującej innemu podmiotowi w zamian za kwotę odpowiadającą wartości nominalnej wierzytelności, pomniejszonej np. o wynagrodzenie faktora.

Między innymi właśnie fakt odpłatności odróżnia faktoring od kodeksowej umowy cesji wierzytelności.

Jak wskazuje Paweł Szafraniec, księgowy z Auxilium, w przypadku gdy dłużnik dowiedział się, że wierzyciel przeniósł (odsprzedał) zobowiązanie firmie faktoringowej, zapłatę za to zobowiązanie powinien uiścić już na konto tej firmy (faktoringowej).

W związku z tym dłużnik przeksięguje zobowiązanie na konto 249 „Pozostałe rozrachunki”, które jest prezentowane w bilansie po stronie aktywów (saldo Wn) lub po stronie pasywów (saldo Ma). W omawianym przypadku będzie to strona pasywów pozycja B III 2 pkt i.