W analizowanej przez Izbę Skarbową w Łodzi sprawie podatniczka świadczyła m.in. usługi najmu dotyczące lokali użytkowych. Umowy przewidywały, że najemcy oprócz regulowania czynszu zobowiązani są także do zapłaty należności z tytułu dostawy mediów, np. wody. Podatniczka odrębnie fakturowała czynsz za wynajmowane powierzchnie i odrębnie koszty zużycia wody przez najemców.

Według łódzkiej izby nie można sztucznie wyodrębniać z jednej kompleksowej usługi, jaką jest najem lokalu użytkowego, pewnych czynności tylko w tym celu, aby opodatkować je na korzystnych zasadach. Gdy dany podmiot świadczy usługę o charakterze kompleksowym, lecz stanowiącą jedno niepodzielne świadczenie, to nie jest dopuszczalne dzielenie tej usługi na części i dokonywanie refakturowania jej poszczególnych elementów.

Podatniczka powinna wystawiać najemcy lokalu użytkowego fakturę VAT ze stawką 23 proc. Podstawa opodatkowania powinna obejmować wszystkie związane z tytułem najmu opłaty, w tym również za wodę.

Przedmiotem świadczenia na rzecz najemców jest usługa główna, tj. najem lokali użytkowych, a koszty dostawy mediów są elementem usług pomocniczych do tej usługi.

W efekcie, gdy korzystający z lokalu nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów, wydatki za media stanowią wraz z czynszem obrót z tytułu świadczenia usług najmu. Tym samym wydatki za media są opodatkowane stawką właściwą dla świadczonych usług najmu, tj. 23 proc.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 30 czerwca 2011 r. (nr IPTP1/443-11/11-2/ALN).