Podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu m.in. kwot wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania internetu w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika w wysokości nieprzekraczającej w roku 760 zł. Odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość wydatków została udokumentowana fakturą VAT.

Z regulacji tej wynika, że dla skorzystania z odliczenia kluczowe jest miejsce zamieszkania. Ulga internetowa przysługuje z tytułu poniesienia wydatków na internet w miejscu zamieszkania podatnika. Jest to o tyle ważne, że podatnik może być gdzie indziej zameldowany, a gdzie indziej będzie mieszkał.

Warto też wiedzieć, że w ustawie o PIT nie zastrzeżono szczególnej formy dla łącza czy urządzenia, za pośrednictwem którego ma odbywać się korzystanie z internetu. W większości przypadków dostęp do internetu odbywa się przez łącze stacjonarne (stałe łącze internetowe lub gniazdo telefonii stacjonarnej), jednak coraz powszechniejsze staje się również korzystanie z sieci za pomocą telefonu komórkowego. Taki sposób korzystania z internetu nie stanowi przeszkody w korzystaniu z ulgi. Potwierdzają to organy podatkowe.

Istotną przesłanką, od której ustawodawca uzależnił odliczenie wydatków poniesionych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci, jest faktyczne poniesienie tych wydatków. Przez poniesienie – zgodnie ze słownikiem języka polskiego – należy rozumieć bycie obarczonym, obciążonym. Wydatkiem poniesionym będzie zatem taki wydatek, którym podmiot jest obarczany, obciążany. Decydujące znaczenie ma więc obarczenie ciężarem ekonomicznym danego kosztu. Kwota poniesionego wydatku powinna być potwierdzona fakturą VAT.

Podstawa prawna

Art. 26 ust. 1 pkt 6a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).