Podatnik rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej. Zatrudnia trzech pracowników.

– Kiedy mogę uwzględnić w kosztach wypłacane pracownikom wynagrodzenia – pyta pan Marcin z Głogowa.

Ujmowanie wynagrodzeń pracowników w kosztach firmy podyktowane jest regułami wyznaczonymi w art. 15 ust. 4g ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.) oraz analogicznie brzmiącym art. 22 ust. 6ba ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

– Wynagrodzenia ze stosunku pracy wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne – wyjaśnia Gabriela Nowicka, prawnik w Auxilium.

Zatem – jak dodaje nasza rozmówczyni – wynagrodzenie za styczeń powinno być zaliczone w koszty stycznia, nawet gdy wynagrodzenie było wypłacone po tym miesiącu (np. 2 lutego). Jednak niezwykle ważne jest, aby wynagrodzenie zostało wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony, bowiem tylko wtedy można zaliczyć wynagrodzenie w koszty firmy.

– Gdy przekroczymy termin wypłaty wynagrodzenia (wynikający z umowy, z przepisów prawa pracy czy innego stosunku prawnego), wówczas nie będzie możliwości zaliczenia wynagrodzenia do kosztów uzyskania przychodów – ostrzega Gabriela Nowicka.

Krzysztof Ścipień, doradca podatkowy w BDO, biuro w Katowicach, dodaje, że pracodawcy rozliczają koszty wynagrodzeń pracowniczych według zasady memoriałowej.

– Oznacza to, że metodę memoriałową mogą stosować wyłącznie ci pracodawcy, którzy regularnie wypłacają wynagrodzenia, czyli w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy lub zgodnie z postanowieniami umowy wiążącej ich z pracownikiem – tłumaczy Krzysztof Ścipień.

Wynagrodzenie za dany miesiąc nie może być wypłacone później niż w ciągu pierwszych dziesięciu dni miesiąca następującego po miesiącu, za który jest należne.

– Data zaliczenia wynagrodzeń do kosztów podatkowych jest jednocześnie datą zaliczenia do kosztów składek ZUS w części finansowanej ze środków pracownika – zauważa nasz rozmówca z BDO.

Podkreśla także, że nie ma tu znaczenia, czy i kiedy pracodawca odprowadził te składki do ZUS. Sytuacja wygląda inaczej, gdy chodzi o składki ZUS pokrywane ze środków pracodawcy. Składki ZUS od wynagrodzeń ze stosunku pracy, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że składki te zostaną opłacone:

● z tytułu wynagrodzeń wypłaconych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne – w terminie wynikającym z odrębnych przepisów,

● z tytułu wynagrodzeń wypłaconych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy – nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom składki te stanowią koszty uzyskania przychodów z chwilą ich zapłaty.

Ważne!

Zgodnie z kodeksem pracy termin wypłaty wynagrodzenia powinien zostać określony w układzie zbiorowym pracy, regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania lub umowie o pracę