Przedsiębiorcy będący właścicielami nieruchomości muszą płacić podatek od gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Oznacza to, że obowiązek podatkowy powstaje również w sytuacji, gdy firma jest właścicielem nieruchomości, ale jej w żaden sposób nie wykorzystuje (poza wyjątkiem, kiedy nie można wykorzystać nieruchomości ze względów technicznych). Ustawodawca nałożył bowiem obowiązek zapłaty podatku na grunty, budynki i budowle związane, a nie zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Jak wynika z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.), chodzi więc o grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów pod jeziorami, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Fakt posiadania nieruchomości przez firmę wiąże się więc z obowiązkiem samoobliczenia podatku i zgodnie z art. 6 ust. 9 pkt 3 ustawy do wpłaty obliczonego w deklaracji podatku bez wezwania w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminie do 15. dnia każdego miesiąca.