Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą znaleźli sposób na kredyt w zapłacie podatków. Kwoty deklarowane przez nich do zapłaty są minimalne. Dopiero gdy przychodzi kontrola podatkowa lub skarbowa, przyznają się do błędu.

Zaraz jak przedstawiciele fiskusa kończą swoją pracę, podatnicy składają korektę deklaracji i wpłacają brakujący podatek. A co z konsekwencjami? Są one niewielkie. Oprócz zaległości podatkowej przedsiębiorca musi wpłacić jedynie odsetki od powstałego długu, które obecnie wynoszą 12 proc. w skali roku.

– Odsetki w wysokości nawet obecnych 12-proc. to nic w porównaniu z możliwością niepłacenia podatku przez kilka miesięcy. Czasem okres tego swoistego kredytowania może być znacznie dłuższy. W końcu kontrola podatkowa nie przychodzi do firmy co dzień – komentuje pan Kamil, który korzysta z tej możliwości i dlatego prosił nas o zachowanie anonimowości.

Eksperci potwierdzają, że są podatnicy, którzy w ten sposób nadużywają prawa. Uważają jednak, że takie działania powinny być potępiane.

Prawo do korekty

Przewidziane w Ordynacji podatkowej prawo do złożenia korekty deklaracji podatkowych również po zakończeniu kontroli podatkowej prowadzonej przez urząd skarbowy jest rozwiązaniem potrzebnym i stosunkowo nowym. Zostało wprowadzone po to, by przedsiębiorca, który pomylił się w rozliczeniach i uznaje swój błąd, mógł w miarę bezboleśnie go naprawić.

Aleksander Dąbrowski, doradca podatkowy, radca prawny, starszy menedżer w Firmie Doradczej KPMG, podkreśla, że czasami można spotkać się z sytuacjami, w których podatnicy znając zasady korzystania z prawa do korekty i skutki zastosowania tej instytucji, wykorzystują to prawo jako swoisty sposób pozyskania finansowania.

– Korekty deklaracji nie można skutecznie dokonać jedynie w trakcie kontroli podatkowej i postępowania podatkowego – przypomina Aleksander Dąbrowski.

Ekspert dodaje, że korekta jest możliwa w okresie pomiędzy kontrolą podatkową a postępowaniem podatkowym (bez ograniczeń), jak również w okresie po zakończeniu postępowania podatkowego (w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania).