Prawo ochrony środowiska przewiduje obowiązek ponoszenia tzw. opłaty środowiskowej. Zgodnie z przepisami jest to opłata za korzystanie ze środowiska i jest ponoszona za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, pobór wód oraz składowanie odpadów. Nie ulega wątpliwości, że opłata ta stanowi koszt uzyskania przychodu podatnika jako wydatek związany z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą

Jak zauważa Wojciech Pietrasiewicz, doradca podatkowy współpracujący z Kancelarią Allen & Overy A. Pędzich, do tej opłaty nie ma zastosowania wyłączenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.). Zgodnie z jego treścią nie stanowią kosztów uzyskania przychodu kary, opłaty i odszkodowania oraz odsetki od tych zobowiązań z tytułu nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska.

Nie można jednak wydatków poniesionych na powyższą opłatę zakwalifikować jako koszty bezpośrednie. Nie można ich bowiem bezpośrednio powiązać z konkretnymi przychodami podatnika.

Zdaniem naszego rozmówcy opłatę za korzystanie ze środowiska należy uznać za koszty pośrednie. Są to koszty, których nie sposób bezpośrednio powiązać z wydatkami podatnika, lecz które są związane z całokształtem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Jeżeli są spełnione wszystkie kryteria zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu wymienione w ich ogólnej definicji (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT), to opłaty te można rozliczyć podatkowo w dacie ich poniesienia, czyli w dniu ich ujęcia w księgach rachunkowych.