Tomasz Michalik

doradca podatkowy, partner w MDDP

Zgodnie z art. 109 ust. 3a ustawy o VAT podatnicy świadczący usługi podlegające opodatkowaniu poza Polską w prowadzonej ewidencji podają: nazwę usługi, wartość usługi bez podatku, uwzględniając moment powstania obowiązku podatkowego określany dla tego rodzaju usług świadczonych na terytorium kraju. Natomiast w przypadku usług, o których mowa w art. 28b, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 ust. 19a i 19b. Należy zatem uznać, że usługi niepodlegające opodatkowaniu VAT w Polsce na podstawie art. 28b wykazuje się w ewidencji VAT za okres, w którym zostały one wykonane, lub w którym zakończył się okres rozliczeniowy, bądź w którym otrzymana została zaliczka na poczet wykonania usług. W tym też okresie powinny być wykazane w deklaracji VAT, gdyż deklarację tę sporządza się w oparciu o prowadzoną ewidencję.

Wątpliwości budzi zmiana par. 11 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 28 listopada 2008 r. (Dz.U. nr 212, poz. 1337). Dodano w nim, że w przypadkach określonych w art. 19 ust. 19a ustawy o VAT fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Wydaje się, że intencją zmiany było zobowiązanie polskich podatników do wystawiania faktur z tytułu usług, o których mowa w art. 28b, opodatkowanych poza terytorium Polski, nie później niż z chwilą wykonania usługi. Jeśli jednak taki był cel zmiany, nie został on osiągnięty, gdyż nie można go wyinterpretować ze zmienionego przepisu par. 11 rozporządzenia. Z tego względu, w zakresie wystawiania faktur za usługi, o których mowa w art. 28b ustawy, opodatkowane poza Polską, nadal obowiązują zasady podstawowe, tj. obowiązek wystawienia faktury nie później niż siódmego dnia od wykonania usługi. Nie zmienia to faktu, iż w ewidencji VAT usługa taka powinna być uwzględniona według daty jej wykonania, zakończenia okresu rozliczeniowego bądź otrzymania zaliczki.