Osoba rozliczająca prywatną praktykę w formie podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie księgi przychodów i rozchodów ma prawo wliczać wydatki w koszty. Niezależnie od tego, czy płaci podatek liniowy, czy ustalany na podstawie skali tabeli podatkowej, może być on niższy, niż gdyby był ustalany wyłącznie na podstawie samych przychodów.

Na to, w jakim zakresie konkretne wydatki na gabinet mogą być wliczane w koszty, przesądza m.in. forma własności lub tytuł prawny, na podstawie którego praktyka wykonywana jest w określonym lokalu.

Wynajmowanie gabinetu

Najbardziej standardowym rozwiązaniem jest wykorzystywanie na praktykę lokalu użytkowego na podstawie umowy najmu. W takim przypadku kosztem uzyskania przychodu są zarówno wszystkie wydatki wiążące się z taką umową, jak i koszty korzystania z gabinetu.

W pierwszym przypadku będą to zarówno sam czynsz najmu określony w umowie, regulowany w określonych terminach i ewidencjonowany w tych terminach jako koszt uzyskania przychodu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, jak i inne koszty związane np. z samym zawarciem umowy, prowizją agencji nieruchomości itp. Mogą to być też wynikające z umowy opłaty ponoszone przez najemcę jednorazowo w wyznaczonych terminach, np. na podatek od nieruchomości i inne opłaty lokalne, za okresowe przeglądy instalacji, na polisę ubezpieczenia nieruchomości, gdy z umowy najmu wynika, iż ubezpieczanie nieruchomości od podstawowych ryzyk leży po stronie najemcy.

Odrębnymi kosztami, które osoba wykonująca prywatną praktykę ma prawo wliczyć w koszt uzyskania przychodu, są wydatki ponoszone w związku z lokalem wykorzystywanym na praktykę bezpośrednio przez najemcę. Przede wszystkim będą to opłaty za media: elektryczność, telefon, wodę, ogrzewanie, sieć internetową itp. Takie wydatki praktykujący na własny rachunek może wliczać w koszty zarówno wtedy, gdy faktury dokumentujące tego rodzaju zobowiązania wystawione będą bezpośrednio na niego, jak i gdy ich adresatem będzie właściciel lokalu. W tym drugim przypadku jednak obowiązek ponoszenia opłat przez najemcę musi wynikać wprost z umowy najmu. Ponadto dla właściwego ujęcia w księdze przychodów takiego kosztu dodatkowo do faktury lub rachunku trzeba będzie sporządzać odpowiedni dowód wewnętrzny.