MARCIN CHOMIUK

dyrektor w PricewaterhouseCoopers

W mojej ocenie uzasadnione i zgodne z przepisami unijnymi jest stanowisko zakładające, że VAT nie powinien być naliczany przez operatora telefonicznego od całkowitej kwoty, która jest pobierana od abonenta-darczyńcy. Podstawą opodatkowania VAT dla operatora powinna być rzeczywista kwota wynagrodzenia operatora za wykonanie usługi polegającej na przekazaniu pieniędzy od abonenta-darczyńcy do organizacji charytatywnej. Gdy usługa operatora jest wykonywana nieodpłatnie, podstawą opodatkowania powinien być faktyczny koszt jej wykonania skalkulowany przez operatora.

Efektem naliczenia VAT od rzeczywistej kwoty wynagrodzenia operatora lub od rzeczywistego kosztu świadczonej usługi byłaby możliwość przekazywania na rzecz organizacji charytatywnych nawet całości kwoty, którą jest obciążany abonent-darczyńca. Wyeliminowałoby to całkowicie problem VAT. Wynagrodzeniem z tytułu przesłania takiego SMS-a nie byłaby kwota pieniędzy przekazywana instytucji charytatywnej, ale ewentualna prowizja z tytułu przekazania pieniędzy tej instytucji. Jeśli zaś operator nie zdecydowałby się pobierać prowizji - podstawą opodatkowania VAT byłby koszt wyświadczenia usługi, zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT. Można też przyjąć, iż samo wysłanie charytatywnego SMS-a nie stanowi usługi. Jest jedynie technicznym sposobem zlecenia przekazu pieniędzy. W konsekwencji operator w istocie świadczy nieodpłatną usługę przekazu pieniężnego zwolnioną z VAT. Operator powinien przekazywać użytkownikowi telefonu informację co do kosztów wysłania SMS-a w rozbiciu na wartość usługi i kwotę, która trafi na konto organizacji charytatywnej. Podobne rozwiązanie zostało wprowadzone od 1 stycznia 2006 r. w Czechach. Rozważa się jego wprowadzenie na Słowacji, w Niemczech i Bułgarii.

W mojej ocenie wprowadzenie takiego rozwiązania nie wymagałoby zmian w obowiązujących przepisach prawa. Zmianie musiałby ulec jedynie dotychczasowy sposób interpretacji stosownych przepisów prawa. Efekt taki mógłby zostać osiągnięty poprzez wydanie tzw. ogólnej interpretacji prawa przez ministra finansów w trybie art. 14a Ordynacji podatkowej.