statystyki

Darowane nie jest kosztem u tego, kto nie ma firmy

autor: Patrycja Dudek12.06.2017, 07:41; Aktualizacja: 12.06.2017, 10:07
księgowa, podatki, księgowy, urzędnik

Sprawa dotyczyła mężczyzny, który objął udziały w spółce z o.o. w zamian za wkład niepieniężny. Była nim wierzytelność, którą otrzymał w darowiźnie.źródło: ShutterStock

Kto wnosi do spółki wierzytelność otrzymaną wcześniej w darowiźnie, ten nie pomniejszy przychodu z objęcia udziałów o jej wartość – wynika z wyroku NSA.

Reklama


Sprawa dotyczyła mężczyzny, który objął udziały w spółce z o.o. w zamian za wkład niepieniężny. Była nim wierzytelność, którą otrzymał w darowiźnie.

Podatnik uważał, że nie powstał u niego dochód z tytułu objęcia udziałów w spółce z o.o. Zgadzał się z tym, że był przychód ( w wysokości nominalnej wartości udziałów, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT), ale – jak twierdził – należało go pomniejszyć o koszty. Uważał, że kosztem jest wartość wierzytelności, a ta wynosi tyle samo, co przychód. Skutek był więc taki, że dochodu w ogóle nie było. Podatnik nie zapłacił więc PIT.

Zakwestionował to dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu. Powołał się na art. 22 ust. 1 e pkt 3 ustawy o PIT. Wynika z niego, że kosztami objęcia udziałów w zamian za wkład niepieniężny – nieujęty w ewidencji środków trwałych i niebędący przedsiębiorstwem ani jego zorganizowaną częścią – są wydatki poniesione na faktyczne nabycie. – Skoro podatnik otrzymał wierzytelność w darowiźnie, to nie poniósł wydatku na nabycie, a zatem nie ma kosztu – uznał fiskus. Tym samym stwierdził, że podatnik powinien był zapłacić PIT od całego przychodu z objęcia udziałów.

Tak samo orzekł WSA w Poznaniu. Podatnik złożył więc skargę do NSA. Podczas rozprawy jego pełnomocnik przekonywał, że przepisy dyskryminują osoby nieprowadzące działalności gospodarczej. Jeżeli bowiem dwóch synów dostałoby w darowiznie od matki po samochodzie, to jego wartość byłaby kosztem objęcia udziałów tylko u tego, kto prowadziłby firmę i ujął auto w ewidencji środków trwałych (zgodnie z art. 22 ust. 1e pkt 1 ustawy o PIT). Drugi syn, mimo że znalazłby się w podobnej sytuacji, nie miałby kosztu, bo art. 22 ust. 1e pkt 3 mówi o faktycznych wydatkach na nabycie – tłumaczył pełnomocnik. Sugerował, żeby NSA skierował w tej sprawie pytanie do Trybunału Konstytucyjnego.


Pozostało jeszcze 50% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane

Reklama