Szpital musiał je wypłacić po oddaleniu jego apelacji od wyroku sądu okręgowego. Chciał je w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Uważał bowiem, że są one ściśle związane z prowadzoną przez niego działalnością statutową, czyli z udzielaniem świadczeń zdrowotnych. Szpital tłumaczył, że musi brać na siebie ryzyko ponoszenia tego rodzaju kosztów, aby móc działać i zarabiać. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zgodził się z nim. Wskazał na art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, który wyłącza z kosztów uzyskania przychodów kary umowne i odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru albo zwłoki w usunięciu wad. Skoro więc przepisy nie wyłączają z kosztów innych wydatków o charakterze odszkodowawczym, to mogą one być do nich zaliczone, jeśli spełniają warunki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT – stwierdził organ.

Dyrektor IS uznał, że tak właśnie jest w tym przypadku. Szpital ponosi odpowiedzialność za szkody spowodowane działalnością personelu medycznego. A obciążające go wydatki mają związek z zachowaniem źródła przychodów i mogą być kosztem podatkowym, o ile nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie (np. w związku z realizacją umowy ubezpieczenia).

Interpretacja dyrektora IS w Katowicach z 22 grudnia 2017 r., nr 2461-1-1.4510.308.2016.1.BK