ROZMOWA

EWA MATYSZEWSKA:

Od 1 stycznia 2010 r. obowiązują nowe przepisy VAT dotyczące miejsca świadczenia usług. Zmiany zostały wprowadzone w związku z Dyrektywą Rady 2008/8/WE dotyczącą miejsca świadczenia usług. Jakie zasady wynikają z regulacji unijnych?

MACIEJ GÓRSKI:*

Generalną zasadą przewidzianą w dyrektywie jest rozróżnienie usług na świadczone dla przedsiębiorców i dla konsumentów oraz opodatkowanie usług świadczonych dla przedsiębiorców w państwie siedziby przedsiębiorcy. Rozróżnienie nabywców na będących przedsiębiorcami i tych, którzy przedsiębiorcami nie są, nabrało więc znaczenia.

Co zmieniło się w polskiej ustawie?

W ustawie o VAT dodano art. 28a, który ma definiować obie kategorie nabywców usług. Artykuł 28a pkt 1 lit. a) zawiera definicję podatnika dla potrzeb określenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem jest podmiot, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności. Artykuł 28a wyłącza z zakresu podatników organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy, w takim zakresie, w jakim realizują zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa (z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych). Zgodnie z art. 28a pkt 1 lit. b) podatnikiem jest także osoba prawna niebędąca podatnikiem wymienionym wyżej, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.