Podatnik, który nabył wierzytelności po cenie niższej od ich wartości nominalnej, nie świadczy odpłatnej usługi.
Nabywca trudnych wierzytelności nie musi płacić VAT, jeśli różnica między ich wartością nominalną a ceną sprzedaży odzwierciedla ich rzeczywistą wartość ekonomiczną w chwili sprzedaży. Tak orzekł wczoraj Naczelny Sąd Administracyjny w poszerzonym składzie. Wyrok ten został oparty na tezach orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 27 października 2011 r. (sprawa C-93/10), w którym trybunał rozpoznał pytanie prejudycjalne postawione przez sąd niemiecki.
Mimo orzeczenia TS UE polskie organy podatkowe nadal podtrzymują stanowisko, że transakcja obrotu wierzytelnościami stanowi usługę ściągania długów podlegającą opodatkowaniu podstawową stawką. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą nabycia wierzytelności.