Ustawy zawierają różne definicje działalności gospodarczej. Może się więc zdarzyć, że dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych osoba nie prowadzi firmy, ale musi rozliczać VAT.
Zwykli podatnicy, zajmujący się sprzedażą, mogą mieć nie lada problemy z rozliczeniami podatkowymi. Może się bowiem okazać, że to, czym się zajmują, jest odmiennie traktowane – w zależności od tego, o jakim podatku mówimy. Ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn.zm.), czy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), zawierają bowiem różne definicje działalności gospodarczej, które należy stosować na potrzeby tych ustaw.
Generalnie podatnicy powinni wiedzieć, kiedy prowadzą działalność, a kiedy nie. Niestety w praktyce tak prosto nie jest, a często decydują niuanse wynikające z poszczególnych definicji. Na szczęście w dużej części przepisy się zazębiają i można znaleźć w nich wspólne elementy. We wszystkich trzech wspomnianych regulacjach w kontekście działalności gospodarczej występuje aspekt zarobkowy. W ustawach o PIT i VAT mowa jest też o działalności handlowej (lub handlowców) oraz usługowej (usługodawców). Czynności podatników muszą mieć też charakter ciągły.