Podmiot hybrydowy oznacza już istniejący podmiot – spółkę osobową lub kapitałową, która może mieć różną charakterystykę dla celów podatkowych w dwóch jurysdykcjach. Istotą działania podmiotu hybrydowego jest dwoistość podatkowej kwalifikacji otrzymywanego przez ten podmiot dochodu. Przykładowo w jednej jurysdykcji dana spółka będzie formalnie działała i zostanie opodatkowana jako odrębna osoba prawna, a jednocześnie – dla celów wewnętrznego prawa podatkowego innego państwa – będzie traktowana podatkowo jako spółka osobowa, której dochody zostaną opodatkowane u poszczególnych wspólników, a podatek pobrany w pierwszej jurysdykcji zostanie np. proporcjonalnie zaliczony na poczet podatku należnego od poszczególnych wspólników w drugiej jurysdykcji. Na gruncie polskim klasycznym podmiotem hybrydowym może być spółka z o.o. W Polsce jest ona osobą prawną, podlegającą CIT. Z kolei na gruncie prawa podatkowego USA spółka ta może być potraktowana jako spółka osobowa (partnership), a dochody uzyskane przez taką spółkę jako dochody, względnie straty, ze spółki osobowej – podatkowo rozliczane na poziomie wspólników.

Z kolei pojęcie instrumenty hybrydowe „obejmuje” znane powszechnie instrumenty dłużne – zazwyczaj pożyczki i obligacje, lecz różnie traktowane dla celów podatkowych. Istotą działania instrumentu hybrydowego jest wspomniana dwoistość podatkowej kwalifikacji w różnych jurysdykcjach. W jednej jurysdykcji instrument taki traktowany jest jako zwykła pożyczka, od których odsetki stanowią potrącalny od dochodu do opodatkowania koszt uzyskania przychodu, a w drugiej jurysdykcji są one – na podstawie wewnętrznego prawa podatkowego – traktowane jako wkład kapitałowy do spółki, a otrzymywane z tego tytułu odsetki traktowane są u pożyczkodawcy, względnie obligatariusza w przypadku obligacji – jako dywidenda. W pewnych państwach dywidenda jest zwolniona od opodatkowania lub opodatkowana w sposób bardziej korzystny niż dochód z tytułu odsetek.