INTERPELACJA

Wczoraj Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 70 par. 1 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.) ma również zastosowanie do kwot wynikających z nienależnego zwrotu różnicy VAT. Siedmioosobowy skład sądu w uchwale potwierdził tym samym, że nienależny zwrot różnicy podatku przedawnia się tak samo jak zobowiązanie podatkowe. Oznacza to, że organy podatkowe muszą jednakowo traktować podatników, którzy wykazali zobowiązanie podatkowe, i tych, którzy wykazali zwrot różnicy VAT. W obu przypadkach fiskus może dokonać weryfikacji do czasu upływu pięcioletniego terminu przedawnienia.

Sąd zwrócił uwagę, że zawężenie interpretacji spornego przepisu do wykładni gramatycznej byłoby niezgodne z konstytucją, zwłaszcza z zasadami: państwa prawa, równości i sprawiedliwości.

Sąd zauważył też, że w innym miejscu Ordynacji podatkowej ustawodawca nienależny zwrot VAT traktuje na równi z zaległością podatkową. Dodatkowo, gdyby uznać, że w przypadku zwrotu różnicy VAT nie ma przedawnienia, doszłoby do absurdalnej sytuacji, w której podatnik popełniający większe uchybienia był traktowany lepiej.

Pełnomocnik spółki, której bezpośrednio dotyczy uchwała, Adrian Jonca, doradca podatkowy z Beiten Burkhardt, uważa, że stanowisko NSA ma istotne znaczenie dla podatników.

– Potwierdza ono, że podatnik niezależnie od tego, czy w danym okresie rozliczeniowym wykazał kwotę zwrotu nadwyżki VAT naliczonego czy też kwotę zobowiązania podatkowego, może korzystać z tej samej ochrony pewności obrotu gospodarczego poprzez mechanizm przedawnienia – podkreśla ekspert.

Sygn. akt I FPS 9/08