ORZECZENIE

Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację skarżącej spółce, która chciała zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z kredytem. W jego ocenie odsetki od kredytu zaciągniętego na wypłatę dywidendy mają związek z działalnością podatnika.

Sąd zgodził się, że takie wydatki są racjonalne i gospodarczo uzasadnione. Podkreślił, że zysk jest kategorią księgową i może być różnie lokowany. Powszechną praktyką jest więc przeznaczanie części wypracowanego zysku do czasu jego wypłaty jako dywidendy na bieżącą działalność podatnika. Nie można uznać, że wykorzystanie zysku na bieżącą działalność spółki, a potem konieczność zaciągnięcia kredytu na wypłatę dywidendy, pozbawia prawa do rozliczenia kosztów. Gdyby sytuację odwrócić, to i tak spółka musiałaby zaciągnąć kredyt. Efekt byłby taki sam, a zmuszanie podatnika do takiego zachowania byłoby nieracjonalne gospodarczo i ekonomicznie.

Sąd podkreślił, że zakazaną przez prawo unijne dyskryminacją jest nie tylko różnicowanie sytuacji prawnopodatkowej rezydentów i nierezydentów. Dotyczy to także wprowadzania wszelkich działań, które mogłyby zniechęcić potencjalnych inwestorów zagranicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu, a także interpretacje obu organów podatkowych. W ich ocenie kredyt na wypłatę dywidendy, która wcześniej sfinansowała działalność podatnika, nie ma związku z jego przychodami.

Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt II FSK 234/08