Ustawa z 13 maja bieżącego roku, za pomocą której polski prawodawca modyfikuje unormowania ordynacji podatkowej i trzech innych aktów prawnych, wprowadza do polskiego systemu podatkowego generalną klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania.

W konsekwencji tego organy podatkowe otrzymują szczególne, i w założeniu jego twórców, bardzo skuteczne narzędzie do walki ze skutkami nadmiernie kreatywnej polityki fiskalnej niektórych podatników (w szczególności przedsiębiorców, ale nie tylko).

Wprowadzenie tego rodzaju przepisów było tylko kwestią czasu, bo cała zjednoczona Europa boryka się z problemem zbyt mało szczelnych systemów podatkowych. Próby walki z agresywnym planowaniem i stosowaniem prawa podatkowego, a w efekcie i z nadużyciami, w obszarze fiskalnym podejmuje zarówno TSUE, wydając stosowne orzeczenia, Komisja Europejska (ta ostatnia np. 6 grudnia 2012 r. wydała dotyczące podatków bezpośrednich zalecenia w sprawie agresywnego planowania podatkowego C(2012)8806), jak i Parlament Europejski (rezolucja z 25 listopada 2015 r.).