Przypomnijmy, że ulga sponsoringowa, zwana też ulgą CSR (corporate social responsibility – społeczna odpowiedzialność biznesu), pojawiła się w przepisach dopiero od 2022 r. Wynika z art. 26ha ustawy o PIT i art. 18ee ustawy o CIT. Ulga polega na odliczeniu od podstawy obliczenia podatku dodatkowo 50 proc. kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność: sportową, kulturalną oraz szkolnictwo wyższe i naukę. To oznacza, że podatnik, który spełni ustawowe warunki, może potrącić maksymalnie 150 proc. poniesionych kosztów.
Pojawiają się jednak wątpliwości, bo ustawodawca w przepisach o uldze wprost wskazał, które wydatki sponsoringowe można uznać „za koszty uzyskania przychodów” (art. 26 ha ust. 2, 4 i 5 ustawy o PIT i art. 18ee ust. 2, 4 i 5 ustawy o CIT).
Artur Soboń podkreślił, że ulga sponsoringowa nie wprowadziła nowej kategorii kosztów uzyskania przychodów. Wyjaśnił, że w ramach tej preferencji odliczeniu podlegają tylko te koszty, które spełniają kryteria kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Muszą więc być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów enumeratywnie wyłączonych z kosztów podatkowych (art. 22 ust. 1 ustawy PIT i art. 15 ust. 1 ustawy CIT). To oznacza, że zanim przedsiębiorca skorzysta z ulgi, najpierw musi wydatki zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych. O tym problemie pisaliśmy w artykule „Sponsor nie może być filantropem” (DGP nr 172/2022).
Reklama
Poseł, który wystąpił z interpelacją, spytał też, czy warunkiem koniecznym do skorzystania z komentowanego odliczenia jest zawarcie z beneficjentem wsparcia umowy sponsoringowej, czy też dopuszczalne jest finansowanie wydatków wymienionych w przepisach bez takiej umowy w ramach tzw. społecznej odpowiedzialności biznesu.
Artur Soboń wyjaśnił, że w związku z wprowadzoną ulgą nie ustanowiono odrębnych zasad dokumentowania poniesionych kosztów uzyskania przychodów. W szczególności nie wprowadzono wymogu potwierdzenia poniesionego kosztu wyłącznie fakturą ani zawarcia określonego rodzaju umowy. – Rodzaje dowodów księgowych, którymi podatnik dokumentuje poniesione koszty uzyskania przychodów, warunkuje forma prowadzonej przez podatnika ewidencji księgowej – przyznał wiceminister.
Odpowiedź wiceministra finansów Artura Sobonia z 23 września 2022 r. na interpelację poselską nr 35815