Chodziło o spółkę, której dłużnicy nie opłacili faktur za obsługę księgową. W latach 2016-2018 nie skorzystała ona z ulgi na złe długi, a więc nie dokonała korekty VAT. Obowiązujące w tym czasie przepisy pozwalały skorzystać z ulgi pod warunkiem, że dłużnik był czynnym podatnikiem VAT zarówno w momencie zrealizowania usługi, jak i w chwili złożenia korekty deklaracji VAT przez wierzyciela. Sytuacja zmieniła się po wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19. Trybunał uznał, że niezgodne z dyrektywą są polskie przepisy o uldze, a konkretnie wymóg, aby dłużnik w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej:
Po wyroku TSUE spółka zdecydowała się na skorzystanie z ulgi, a więc chciała odzyskać VAT z nieopłaconej przez dłużnika faktury, mimo że minęło już dwa lata od jej wystawienia. Dodajmy, że dłużnicy, na rzecz których spółka wystawiła te faktury, nigdy nie byli podatnikami VAT - ani w momencie wykonania dla nich usługi, ani gdy upływał obowiązujący wówczas dwuletni termin (obecnie trzyletni) na skorzystanie z ulgi na złe długi.