Trudno natomiast przewidzieć, jak w praktyce szef Krajowej Administracji Skarbowej będzie korzystać z nowego uprawnienia do informowania podatnika o możliwym ryzyku uczestnictwa w oszustwie karuzelowym. Obawy może budzić choćby to, że przekazanie takiej informacji nie będzie obowiązkiem organu, a przedsiębiorcy nie będą mogli samodzielnie występować z wnioskiem o informację o podejrzanych kontrahentach.
Za krok w dobrym kierunku można natomiast uznać wprowadzenie możliwości zawarcia z ministrem porozumienia inwestycyjnego czy zniesienie obowiązku składania czynnego żalu w przypadku korekty części ewidencyjnej JPK_VAT. ©℗
Marcin Mroziuk
W cyklu o Polskim Ładzie ukazały się poradniki:
Autorami publikacji są pracownicy MDDP Michalik Dłuska Dziedzic i Partnerzy: Gniewomir Parzyjagła, radca prawny, starszy menedżer; Jakub Warnieło, doradca podatkowy, menedżer w zespole postępowań podatkowych; Wiktoria Prusak, starszy konsultant
W tekście przeczytasz o:

Urzędnik skarbowy może udawać klienta
Organ niekiedy poinformuje o możliwym udziale w karuzeli podatkowej
Fiskus zyskał prawo do tymczasowego zajęcia ruchomości
Nowy instrument zarządzania ryzykiem podatkowym dla dużych inwestorów
Nowości w stosowaniu klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania
Korekta deklaracji nie zawsze uchroni przed karą
Czy czynny żal można nadal składać elektronicznie
Istotne modyfikacje dotyczące e-doręczeń
Czego należy spodziewać się w 2022 r. w obszarze kontroli i postępowań podatkowych







Urzędnik skarbowy może udawać klienta

Nabycie sprawdzające to nowe uprawnienie nadane Krajowej Administracji Skarbowej. Jego istotą jest zakup przez urzędników skarbowych lub funkcjonariuszy celno-skarbowych towarów lub usług od podatników. Celem zakupu będzie obserwacja ze strony urzędników, czy podatnik wywiązał się z obowiązków zaewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej oraz wydania nabywcy paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż.
„Sprawdzanym” podatnikiem w ramach nabycia sprawdzającego jest podatnik dokonujący sprzedaży towarów lub usług albo osoba dokonująca sprzedaży towarów lub usług w jego imieniu.
„Sprawdzającym” jest natomiast osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej, wykonująca czynności służbowe w urzędzie skarbowym albo urzędzie celno-skarbowym.
Cel zmian wprowadzonych przez Polski Ład
Nabycie sprawdzające w zamyśle ustawodawców ma stanowić instytucję, która będzie przeciwdziałać negatywnym zjawiskom nieewidencjonowania przez sprzedawców rzeczywistego obrotu, a co za tym idzie, zaniżania opodatkowania. W ten sposób nabycie sprawdzające ma być również instytucją chroniącą uczciwą konkurencję i uderzającą w szarą strefę. W uzasadnieniu do projektu ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2105; ost.zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 2469; dalej: Polski Ład) szarą strefę w obszarze niewłaściwego ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kas rejestrujących oszacowano na poziomie 2,4 mld zł. Fundacja Rozwoju Obrotu Bezgotówkowego szacuje natomiast szarą strefę na 10 mld zł. Nabycie sprawdzające ma więc stanowić kolejne narzędzie do walki z wyłudzeniami VAT, a także dla ochrony zasad sprawiedliwości podatkowej realizowanej przez powszechność i równość opodatkowania.
Chociaż do tej pory urzędnicy mieli możliwość dokonywania kontroli poprawności wystawiania paragonów, takie działania miały formę przeprowadzanych czasowo akcji. Nabycie sprawdzające usankcjonuje sprawdzanie paragonów jako odrębną instytucję, ze specjalnie w tym celu wyodrębnionym budżetem. O skali, na jaką przeprowadzane mają być nabycia sprawdzające, mogą świadczyć założenia przyjęte w odniesieniu do wydatków budżetowych przeznaczonych na nabycie sprawdzające. Szacuje się, że organy w skali roku mogą przeprowadzić ok. 170 tys. czynności sprawdzających, co oznacza średnio 35 kontroli przeprowadzanych przez jeden organ w miesiącu (przy 416 urzędach skarbowych oraz celno-skarbowych). Przewidziano, że w pierwszym roku wydatki na nabycie sprawdzające wyniosą 8,5 mln zł, w kolejnych latach zaś 1,7 mln zł rocznie. Z założenia większość środków przeznaczonych na zakup towarów i usług w ramach nabycia sprawdzającego ma jedynie rotować, a więc wracać do funduszu po zwrocie zakupionych towarów. W przypadku wielu z towarów bądź usług taki zwrot nie jest jednak możliwy – przewidziano więc, iż w tym celu każdego roku budżet będzie uzupełniany do stanu początkowego.
Przebieg nabycia sprawdzającego