Dochód, który uchwałą spółki zostanie przeznaczony na jej kapitał zapasowy, nie podlega opodatkowaniu w trakcie korzystania z tzw. estońskiego CIT. Podatek trzeba będzie jednak zapłacić po rezygnacji z prawa do ryczałtu od dochodów spółek kapitałowych – wyjaśnił dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

Chodziło o spółkę, która postanowiła wybrać w 2021 r. ryczałt od dochodów spółek kapitałowych, zwany potocznie estońskim CIT. W trakcie tego roku wspólnicy postanowili, że cały zysk netto spółki z bieżącego roku trafi na kapitał zapasowy, na którym są już też zgromadzone zyski z lat ubiegłych. Po upływie czterech lat spółka planowała zrezygnować z prawa do opłacania estońskiego CIT, na co pozwala art. 28f ust. 2 ustawy o CIT.
Uważała, że dochód, który zostanie przeznaczony w tym roku na kapitał zapasowy, nie jest żadnym z dochodów podlegających opodatkowaniu, o których mowa w przepisach o estońskim CIT (art. 28m ustawy o CIT). Sądziła więc, że nie będzie musiała zapłacić podatku ani w trakcie czteroletniego okresu, w którym będzie opłacać ryczałt od dochodów spółek kapitałowych, ani po jego zakończeniu.
Argumentowała, że w trakcie czteroletniego okresu korzystania z estońskiego CIT powinna uwzględnić w podstawie opodatkowania wyłącznie zyski przeznaczone do wypłaty udziałowcom lub akcjonariuszom bądź przeznaczone na pokrycie strat z lat ubiegłych (zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT). Wskazywała, że zysk netto przekazany na kapitał zapasowy nie należy do żadnej z tych kategorii, a więc nie podlega daninie.
Uważała także, że nie zapłaci od niego podatku także po upływie czterech lat, gdy zrezygnuje już z ryczałtu. W takiej sytuacji bowiem – twierdziła – należy stosować art. 28m ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, który mówi o sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku stosowania estońskiego CIT w części, w jakiej zyski te nie były zyskami podzielonymi. Argumentowała, że skoro przeznaczenie dochodu na kapitał zapasowy jest dopuszczalnym przez prawo podziałem zysku, to taki dochód nie powinien podlegać opodatkowaniu.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z nią tylko w części. Potwierdził, że w okresie opodatkowania estońskim CIT spółka nie zapłaci podatku od zysku przekazanego na kapitał zapasowy. Inaczej będzie jednak, gdy miną cztery lata i spółka zrezygnuje z opłacania ryczałtu – stwierdził.
Wyjaśnił, że wówczas zastosowanie znajdzie art. 28m ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, zgodnie z którym opodatkowany ryczałtem jest dochód odpowiadający sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto).
Podkreślił, że wprowadzając ten przepis, ustawodawca zabezpieczył się na wypadek, gdyby spółka w okresie korzystania z ryczałtu nie wypłacała dywidend, a więc i nie płaciła podatku. Przepis nakazuje, aby w takiej właśnie sytuacji spółka zapłaciła podatek od całości zgromadzonego w tym czasie zysku netto, a więc także od dochodów, które wcześniej nie zostały podzielone między udziałowców lub akcjonariuszy – wyjaśnił dyrektor KIS.
Wobec tego – podsumował – suma zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi, tj. nie zostały przeznaczone na podstawie uchwały o podziale zysku do wypłaty udziałowcom lub akcjonariuszom, stanowi podstawę opodatkowania zgodnie z art. 28n ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 20 października 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.244.2021.4.MZA