Chodziło o podatkową grupę kapitałową, w której spółką dominującą był polski bank. Tworzył on odpisy na straty kredytowe i zaliczał je do kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26c ustawy o CIT w powiązaniu z art. 16 ust. 2a pkt 2 ustawy o CIT. Ten ostatni przepis wymaga spełnienia jednego z wymienionych w nim warunków (np. dłużnik zmarł, został postawiony w likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość, opóźnienie w spłacie kredytu «pożyczki») lub odsetek przekracza 12 miesięcy, a wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego albo została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego).
Powstała jednak wątpliwość, kto ma spełnić jeden z tych warunków, gdy istnieje kilku współkredytobiorców bądź spłatę zobowiązania poręczyła inna osoba. Czy ma go spełnić wyłącznie dłużnik główny, czy wszyscy zobowiązani?