Zasadą jest, że jeśli prace budowlane za granicą trwają dłużej niż limit czasu określony w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania (najczęściej 12 miesięcy), to plac budowy powinien być traktowany jako stała placówka inwestora. To oznacza, że podatek od dochodu takiej stałej placówki (zwanej też zakładem) jest należny za granicą.
Interpretacja dotyczyła niemieckiej spółki prowadzącej w Polsce działalność budowlano-montażową za pośrednictwem zależnych od niej spółek komandytowych. Jeden z tych podmiotów realizował w naszym kraju inwestycję budowlaną dłużej niż 12 miesięcy, co doprowadziło do powstania zakładu (zgodnie z art. 5 ust. 3 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).
W 2020 r. cała grupa kapitałowa przeszła reorganizację. Zdecydowano m.in., że lokalne podmioty należące do grupy będą udzielały zleceń na inwestycje realizowane w poszczególnych państwach. Wskutek tego niemiecka spółka miałaby prowadzić prace w miejscu, w którym wcześniej istniał zakład podatkowy, ale zmieniłby się jej zleceniodawca. Zakres prac był bardzo podobny do wcześniejszego, miejsce – to samo.
Spółka uważała, że zmiana zleceniodawcy skutkuje likwidacją polskiej stałej placówki, czyli zakładu. Argumentowała, że nie będzie zachowany związek ekonomiczny pomiędzy dotychczasową inwestycją a jej nową odsłoną. Dlatego termin 12 miesięcy, decydujący o powstaniu stałej placówki przy pracach budowlanych, powinien być liczony od nowa – twierdziła.
Nie zgodził się z tym dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Wyjaśnił, że dla powstania zakładu bądź jego likwidacji nie ma znaczenia to, czy zmienił się zleceniodawca prac. Decydujące jest, czy zachowane zostały związki ekonomiczne i geograficzne pomiędzy inwestycjami. W tej sprawie – jak stwierdził dyrektor KIS ‒ zostanie spełnione kryterium geograficzne (nowy projekt będzie realizowany na terenie tej samej fabryki, co wcześniejsze projekty) oraz kryterium ekonomiczne (prace objęte nowym projektem będą niewątpliwie zbliżone swym zakresem do prac wykonywanych przy realizacji wcześniejszych zleceń).
Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 2 lutego 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.506.2020.2.MS