Zgodnie z obowiązującym art. 29 ust. 1 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) podstawą opodatkowania jest kwota należna (obrót) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług. Tak określona podstawa opodatkowania może jednak ulec zmianie. Przypadkiem specjalnym jest otrzymanie przez podatnika dotacji, subwencji lub dopłaty. Uzyskanie takiej płatności może zwiększyć podstawę opodatkowania. Jednak dzieje się tak tylko wtedy, gdy dotacje, subwencje lub dopłaty mają bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów lub usług świadczonych przez podatnika.

Jeżeli więc dopłata dotyczy kosztów ogólnych działalności podatnika czy dokonywanych przez niego zakupów, to nawet jeżeli ma pośredni wpływ na cenę towarów lub usług, nie należy jej ujmować w podstawie opodatkowania. Tylko płatności, które mają bezpośredni wpływ na cenę konkretnego świadczenia, są objęte podstawą opodatkowania. Przykładowo będzie tak, gdy podmiot trzeci (m.in. gmina lub prywatny sponsor) dopłaca do cen biletów na imprezy sportowe lub kulturalne, dzięki czemu podatnik może zaoferować usługę na korzystnych warunkach.

W przypadku otrzymania dotacji, które podwyższają obrót będący podstawą opodatkowania, obowiązek podatkowy w VAT powstaje na zasadach szczególnych – z chwilą uznania rachunku bankowego podatnika. Przepisy, które wejdą w życie, nieco upraszczają tę formułę. Zgodnie z nimi obowiązek podatkowy powstanie z chwilą otrzymania całości lub części dotacji, subwencji i innych dopłat mających bezpośredni wpływ na cenę towarów lub usług. Warto dodać, że podatnik w każdym przypadku, w którym otrzymuje dotacje, subwencje lub dopłaty, musi rozstrzygnąć, czy mają one bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych przez niego towarów lub usług i w zależności od tego ująć je w podstawie opodatkowania tych czynności lub nie.