Problem, jakim zajął się wczoraj NSA, jest od wielu lat źródłem sporów podatników z fiskusem. Izby skarbowe twierdzą, że niższy VAT można stosować tylko do usług wykonywanych wewnątrz budynku. Podatnicy uważają, że nie, ponieważ pojęcie obiektu budowlanego trzeba rozumieć szerzej – budynek nie kończy się na ścianach, czyli obrysie zewnętrznym. Sądy wydawały rozbieżne wyroki.

Wczoraj NSA uznał, że preferencyjna stawka nie ma zastosowania do robót wykonywanych poza bryłą budynków. Takie było też stanowisko prokuratora generalnego. Uchwała zapadła w stanie prawnym obowiązującym do końca 2010 r. Przypomnijmy, że w latach 2008–2010 w przepisach wykonawczych do ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r., nr 177 poz. 1054 z późn. zm.) została przyjęta regulacja, że niższą stawkę można stosować do prac dotyczących obiektów mieszkaniowych. Resort finansów uważał, że roboty poza budynkiem to wszelkie prace związane z infrastrukturą towarzyszącą. Argumentował, że przepis odnoszący się do takiej infrastruktury przestał obowiązywać z końcem 2007 r., czyli nie można dalej się do niego odwoływać.

Od 2011 r. firmy budowlane próbują jednak dalej stosować niższą stawkę na podstawie ustawy, argumentując, że np. doprowadzenie mediów do lokalu jest częścią głównej inwestycji – postawienia budynku – i jako część usługi kompleksowej powinno korzystać z preferencji.

– Mimo że uchwała została wydana na podstawie poprzednio obowiązujących rozporządzeń, to wiąże ona sądy i ze względu na niekorzystny charakter będzie zapewne wykorzystywana przez organy podatkowe – mówi Marcin Brzezin, starszy konsultant, doradca podatkowy z Crido Taxand. Dodaje, że sposób stosowania niższej stawki nadal budzi wątpliwości.

ORZECZNICTWO

Uchwała NSA w składzie siedmiu sędziów z 3 czerwca 2013 r. (sygn. I FPS 7/12).