O tym, czy trzeba będzie płacić podatek od spadków i darowizn fiskusowi, decyduje wiele czynników: wysokość kwoty darowizny, kto komu je da i w jaki sposób, oraz czy ten fakt zostanie zgłoszony naczelnikowi urzędu skarbowego.

Czy od darowizny dla córki jest podatek

Reklama
Matka chce przekazać córce 15 tys. zł na zakup samochodu. Czy od takiej darowizny trzeba zapłacić podatek od spadków i darowizn?

Reklama
Zgodnie z art. 4a ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768 z późn. zm.) z podatku zwolnione jest nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych (dzieci, wnuki), wstępnych (rodzice, dziadkowie), pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę. Dla sposobu postępowania znaczenie ma jednak to, jaką kwotę pieniędzy obdarowany dostał. Jeśli bowiem nie przekracza 9637 zł, to w ogóle nie interesuje ona fiskusa. Z kolei zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy, jeśli chodzi o darowiznę pieniędzy dokonaną przez osobę z najbliższej rodziny, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych przekracza 9637 zł, konieczne jest jej udokumentowanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym. Jest to warunek skorzystania ze zwolnienia. Innym jest zgłoszenie nabycia pieniędzy właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Podatnik ma na to 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego (od dnia otrzymania darowizny).
Oznacza to, że córka nie zapłaci podatku od spadków i darowizn w przypadku, gdy dostała pieniądze od matki na rachunek bankowy oraz zgłosi ten fakt naczelnikowi urzędu skarbowego. W tym celu trzeba wypełnić i złożyć deklarację na formularzu SD-Z2.
Urząd skarbowy, chcąc zweryfikować, czy podatnik ma prawo do zwolnienia z podatku, może zażądać później dokumentów, a więc: potwierdzenia przelewu pieniędzy, okazania dokumentów potwierdzających stopień pokrewieństwa między darczyńcą i obdarowanym (często wystarczą dowody osobiste), a także umowę darowizny. Teoretycznie taka umowa powinna zostać sporządzona przed przelaniem pieniędzy i to w formie aktu notarialnego, ale przyjmuje się, że jeśli nie ma umowy, a doszło do przekazania środków, to umowa darowizny została zawarta. Wymóg zawarcia umowy jest bezwzględnie wymagany jedynie w przypadku darowizny nieruchomości.
Podstawa prawna
Art. 4a ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768 z późn. zm.).
Par. 1 rozporządzenia ministra finansów z 26 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. nr 216, poz. 1278).

Czy pożyczka dla brata jest opodatkowana

Siostra pożyczyła bratu 50 tys. zł. Po miesiącu brat ma oddać pieniądze. Czy od pożyczki trzeba odprowadzić podatek od czynności cywilnoprawnych?
Pożyczka pieniędzy jest czynnością cywilnoprawną, od której należy uiścić podatek. Ustawa z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 z późn. zm.) przewiduje jednak zwolnienie z podatku analogiczne do zwolnienia obowiązującego w podatku od spadków i darowizn. Jak wynika z art. 9 pkt 10 lit. b ustawy o PCC, pożyczki w wysokości przekraczającej kwotę 9637 zł udzielane w formie pieniężnej na podstawie umowy zawartej między członkami najbliższej rodziny (małżonek, zstępni, wstępni, pasierb, rodzeństwo, ojczym i macocha) są zwolnione z podatku, jeśli pożyczkobiorca spełni określone warunki. Przede wszystkim konieczne jest przekazanie pieniędzy na rachunek bankowy albo rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym. Ponadto trzeba złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych właściwemu organowi podatkowemu w terminie 14 dni od daty dokonania czynności. Podobnie jak w przypadku darowizn, pożyczka powinna być zawarta w formie umowy. Jeśli jednak jej nie będzie, a dojdzie do przekazania pieniędzy, to organy podatkowe uznają, że pożyczka została zawarta.
Brat, który otrzymał od siostry 50 tys. zł, nie zapłaci więc podatku od czynności cywilnoprawnych, jeśli spełni powyższe warunki. Jeżeli jednak nie spełni warunków, będzie musiał uregulować podatek w wysokości 2 proc. wartości pożyczki, czyli 1 tys. zł.
Podstawa prawna
Art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 9 pkt 10 lit. b ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 z późn. zm.).

Czy lepszym rozwiązaniem jest darowizna pieniędzy

Małżeństwo potrzebuje pieniędzy na wyposażenie mieszkania. W grę wchodzą dwie możliwości: darowizna lub pożyczka od członka najbliższej rodziny jednego z małżonków. Czy z punktu widzenia podatkowego lepszym rozwiązaniem jest darowizna?
Darowizna i pożyczka to dwa różne instrumenty, z których mogą korzystać podatnicy. Darowizna jest co do zasady świadczeniem bezzwrotnym. Na obdarowanym nie ciąży obowiązek zwrotu pożyczonych pieniędzy. Inaczej jest w przypadku pożyczki. Pożyczkobiorca zobowiązuje się do zwrotu środków pożyczkodawcy. Ten ostatni ma więc roszczenie o zwrot pieniędzy. Darowizny i pożyczki między członkami najbliższej rodziny są zwolnione odpowiednio z podatku od spadków i darowizn oraz podatku od czynności cywilnoprawnych. Wybór rozwiązania należy więc do podatników. Teoretycznie darowizna może być lepszym rozwiązaniem, gdyż nie obciąża prawnie obdarowanego. Jeśli chce zwrócić pieniądze, może po pewnym czasie dokonać darowizny na rzecz osoby, od której otrzymał środki. Jeśli jednak nie będzie miał takiej możliwości, to darczyńca nie będzie miał roszczenia wobec niego i nie będzie mógł skutecznie domagać się pieniędzy. W przypadku pożyczki takie roszczenie powstanie.
Podstawa prawna
Art. 4a ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768 z późn. zm.).
Art. 9 pkt 10 lit. b ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 z późn. zm.).

Czy można przekazać pieniądze rodzinie bez daniny

Teściowa chce przekazać pieniądze – ponad 11 tys. zł – synowej. Czy można to zrobić bez podatku?
Podatnicy muszą pamiętać, że zwolnienie z podatku od spadków i darowizn przysługuje jedynie konkretnym osobom: małżonkom, zstępnym, wstępnym, pasierbom, rodzeństwu, ojczymom i macochom. Można jednak w pewnych sytuacjach nie zapłacić podatku. W przypadku gdy teściowa chce przekazać pieniądze synowej, wystarczy, aby matka darowała pieniądze synowi, który ma wspólność małżeńską z żoną. Pieniądze muszą więc trafić na konto syna, ewentualnie wspólne konto bankowe syna i synowej. W takim przypadku dojdzie do darowizny w ramach tzw. zerowej grupy podatkowej (osoby wymienione powyżej) i po spełnieniu innych warunków (przelew na konto bankowe, zgłoszenie nabycia pieniędzy naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy) syn będzie zwolniony z podatku. Może on następnie przekazać pieniądze małżonce, z którą ma wspólność majątkową. W ten sposób formalnie matka przekaże pieniądze synowi, ale będą one mogły trafić do synowej.
Podstawa prawna
Art. 4a ust. 1 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768 z późn. zm.).

Czy można zgłosić darowiznę po pół roku

Podatnik dostał rok temu darowiznę od babci w wysokości 10 tys. zł na konto w banku. Czy może ją teraz zgłosić w urzędzie skarbowym i nie płacić podatku od spadków i darowizn?
Zwolnienie z podatku darowizny dotyczy podatników, którzy zgłoszą naczelnikowi urzędu skarbowego fakt jej otrzymania. Jak wynika z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych trzeba zgłosić w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, czyli od dnia nabycia darowizny. Wyjątek od tej zasady przewiduje jednak art. 4a ust. 2 ustawy. Zgodnie z nim, jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie wspomnianych 6 miesięcy, zwolnienie stosuje się, gdy zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym taką wiedzę powziął. Co istotne, musi uprawdopodobnić fakt późniejszego uzyskania wiadomości o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. W przypadku pieniędzy musiałby starać się dowieść np., że wyjechał za granicę, a odpowiednia kwota wpłynęła na jego konto bankowe bez jego wiedzy oraz dodatkowo, że nie dokonywał żadnych operacji na tym koncie przez okres pół roku od wpływu środków.
Jeśli podatnik nie jest w stanie uprawdopodobnić, że nie wiedział o darowiźnie, będzie musiał zapłacić podatek na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (małżonek, zstępny, wstępny, pasierb, zięć, synowa, rodzeństwo, ojczym, macocha i teściowie). Zgodnie z art. 15 ustawy, od darowizny w wysokości 10 tys. zł trzeba zapłacić 3 proc. podatku, a więc 300 zł.
Podstawa prawna
Art. 4a ust. 2 i 3, art. 15 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768 z późn. zm.).

Czy można złożyć PCC-3 przez internet

Podatnik pożyczył pieniądze od ojca i musi złożyć deklarację PCC-3, aby skorzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych. Czy może deklarację przesłać przez internet?
Osoby fizyczne mogą składać deklarację na podatek od czynności cywilnoprawnych PCC-3 na prostych zasadach. W praktyce można to zrobić za pomocą aplikacji e-Deklaracje Desktop, którą udostępnia bezpłatnie Ministerstwo Finansów (do pobrania ze strony www.e-deklaracje.gov.pl) lub za pomocą tzw. formularza interaktywnego. Formularz również pobieramy ze strony e-deklaracje.gov.pl. Dodatkowo osoby korzystające z tej metody muszą zainstalować na komputerze wtyczkę do obsługi formularzy interaktywnych. Po zainstalowaniu oprogramowania wystarczy wypełnić deklarację, podpisać ją, podając swoje dane osobowe, w tym kwotę przychodu z zeznania rocznego za 2011 r. (jeżeli dokonujemy operacji w 2013 r.) i wysłać. Pamiętać należy też o pobraniu urzędowego poświadczenia odbioru (UPO). Jest to dokument potwierdzający przesłanie e-deklaracji, a system generuje go w formie elektronicznej. Po pobraniu deklarację i UPO należy zapisać lub wydrukować.
Podstawa prawna
Par. 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ministra finansów z 24 grudnia 2012 r. w sprawie sposobu przesyłania deklaracji i podań oraz rodzajów podpisu elektronicznego, którymi powinny być opatrzone (Dz.U. z 2012 r., poz. 1537).