Skala podatkowa albo ryczałt od przychodów ewidencjonowanych to dwie formy opodatkowania, którymi można rozliczać najem prywatny.
Opodatkowanie ryczałtem najmu prywatnego (czyli oferowanego poza działalnością gospodarczą) jest szczególnie korzystne ze względu na niską stawkę podatkową. Wynosi ona 8,5 proc. (jeszcze do końca 2009 r. funkcjonowała dodatkowo stawka 20-proc., którą stosowało się do nadwyżki przychodu ponad kwotę przekraczającą równowartość 4 tys. euro). Trzeba jednak pamiętać, że ryczałt oblicza się od kwoty uzyskanego przychodu (nie dochodu). Przychodem jest zaś czynsz uiszczany wynajmującemu przez najemcę.
Ryczałt, jako uproszczona forma opodatkowania, nie pozwala na uwzględnianie w rozliczeniach z fiskusem ponoszonych przez wynajmującego kosztów związanych z utrzymaniem przedmiotu najmu. Nie zmniejszy on więc swojego zobowiązania względem urzędu skarbowego z tytułu płaconego podatku od nieruchomości czy wydatków remontowych. Często z umowy najmu wynika, że to wynajmujący, czyli właściciel mieszkania, ponosi opłaty za czynsz uiszczany spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnocie mieszkaniowej. Zawsze trzeba pamiętać, że warunkiem zaliczania wydatków do kosztów jest to, aby ponosił je wynajmujący. Jeżeli określone opłaty ponosi najemca, to nie stanowią one kosztu wynajmującego, ale nie musi on ich także doliczać do osiąganego z najmu przychodu.