Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wyjaśnił, że do dochodów uzyskiwanych z Norwegii zastosowanie ma umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania z 9 września 2009 r. (Dz.U. z 2010 r. nr 134, poz. 899). Zgodnie z jej art. 17 renty lub emerytury wypłacane z Norwegii osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce mogą być opodatkowane w Norwegii. Użyte tu sformułowanie, że dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw, oznacza, że państwo źródła (czyli wypłacające świadczenie) ma prawo opodatkować dany dochód bez względu na to, czy podlega on opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji podatkowej podatnika). Zatem otrzymana przez podatniczkę renta wdowia podlega opodatkowaniu w Polsce i Norwegii.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 lit. a umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który może być opodatkowany w Norwegii, Polska zwolni taki dochód z opodatkowania. Przy rozliczaniu dochodów uzyskanych z Norwegii (w tym renty) ma zastosowanie tzw. metoda wyłączenia z progresją. Zgodnie z nią dochody uzyskane za granicą są zwolnione z podatku w Polsce, ale mają wpływ na podatek od dochodów podlegających opodatkowaniu w naszym kraju. Zagraniczne dochody należy uwzględnić, wyznaczając stawkę, według której należy obliczyć podatek od polskiego dochodu.

Organ podatkowy przypomniał, że metodę wyłączenia z progresją stosuje się tylko wtedy, gdy podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania osiągnął też inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego, np. z małżonkiem. W przeciwnym razie podatnik nie ma obowiązku składania zeznania w Polsce.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 grudnia 2012 r., sygn. IPPB4/415-884/12-2/JK3