Ze względu na wejście w życie nowych przepisów RODO zmieniliśmy sposób
logowania do produktu i sklepu internetowego, w taki sposób aby chronić dane
osobowe zgodnie z najwyższymi standardami.
Prosimy o zmianę dotychczasowego loginu na taki, który będzie adresem
e-mail.
Jeżeli wystawiona przez bank gwarancja związana jest z zakupem środka trwałego, to jej koszt zwiększy wartość księgową tego składnika majątku.
PORADA
Opłatę za wydaną przez bank gwarancję księguje się na koncie zespołu 4. Czytelnik GP pyta, jak zaksięgować opłaty kwartalne gwarancji bankowej udzielonej na okres dwóch lat. Opłaty te wynoszą około 0,25 proc. wartości, na jaką została wystawiona gwarancja bankowa wystawiona na zabezpieczenie zwrotu zaliczki.
Robert Kaczorowski z Rödl & Partner podkreśla, że z pytania czytelnika nie wynika, czy gwarancja bankowa dotyczy działalności inwestycyjnej czy bieżącej działalności spółki. Koszt gwarancji związany z zakupem środka trwałego zwiększy jego wartość początkową. Z kolei jeżeli dotyczy bieżącej działalności, księgujemy w koszty operacyjne na koncie 466 „Usługi obce”. Jeżeli jest to koszt istotny, należy go rozliczyć międzyokresowo.
Ekspert wyjaśnia, że prowizje bankowe z tego tytułu poniesione do dnia przyjęcia środka trwałego do używania podwyższają wartość początkową środka trwałego zarówno dla celów rachunkowych, jak i podatkowych. Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania.
- Prowizja od udzielonej gwarancji zapłacona po oddaniu środka trwałego do używania nie będzie miała wpływu na jego wartość początkową i powinna być zaksięgowana bezpośrednio w koszty uzyskania przychodu - twierdzi nasz rozmówca.
Zwraca również uwagę na fragment postanowienia II Mazowieckiego Urzędu Skarbowego z 21 marca 2005 r. odnoszącego się do wydatków związanych z wystawieniem gwarancji bankowej na zwrot zaliczki. Zgodnie z jego treścią nie stanowią one kosztów podatkowych, gdyż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie klasyfikuje zaliczki jako przychodu, tym samym wydatku poczynionego w celu jej otrzymania nie można uznać za jej koszt uzyskania.
Jak twierdzi Robert Kaczorowski, postanowienie powyższe było wydane pod rządami starej ustawy. Natomiast od 1 stycznia 2007 r. art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zmienił swoje brzmienie i teraz kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.